First Anniversary
- Lecturas 9
- Votos 2
- Partes 1
Habang nakahiga sa hospital bed, sinabi na ni Jerome ang kanyang salita kay Ashley. Ang sinabi niya ay "Mahal ko, hindi kita papabayaan, babantayan kita lagi at hindi kana maghihirap pa".
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Taming Alliston
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *Concluida
Be my Romeo.
"Sana ako naman yung pansinin niya. Sana ma-realize nya na andito lang ako, andito lang ako palagi para sa kanya. Sana... sana magustuhan niya na rin ako. Kahit na alam kong may mga SANA na hindi natutupad."Concluida
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Concluida
The Four Statements
Para kay Elise Samaniego, wala na siyang mahihiling pa. Masayang pamilya at mabait na kasintahan ay nasa kanya na. Subalit, ang mundo niyang sintayog ng pinakamataas na gusali ay biglang bumulusok paibaba. Nalaman niyang hindi siya tunay na anak at sa mismong araw din na 'yon ay hiniwalayan siya ni Dr. James Romero, ang boyfriend niya nang anim na taon. Babalik lang daw ito sa kanya oras na alam na niya kung paano mahalin ang sarili at matutunan ang "four statements", maging ang kanilang tunay na kahulugan.Concluida
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Concluida
(COMPLETED) MR. SERIES 4: Mr.Greek God
Wtf? Me..? Kidnapped?! Anong makukuha nila sakin? Im not super rich. I just own a small botique, thats it. I dont have millions!!! For goddamns sake! "What do you need from me...?" Pagmamakaawa ko sa lalaking nakatingin sa akin habang nkatali ang kamay ko sa likud at nkasampa ako sa isang malambot na kama... "...dont hurt me... I can do whatever u want me to do, just dont dont dont hurt me pls" Iyak ako ng iyak habang ang mata ko ay nasa baba lang sa may paa ng lalaking nasa harapan ko. "Soon babe.. so for now, rule number one. Huwag na huwag kang magmamatigas at susundin mo lahat ng sasabihin ko like a SLAVE. Dont even ever let me see that you'll seem like you dont wanna obey. Be a very submissive slave so you wont get electricuted for 5 minutes or get 20 whips every disobedience. And... dont ever ask any questions. Nagkakaintindihan ba tayo?!" Nag angat ako ng tingin at viola!!!! Ano tong nasa harapan ko? Greek god ba!?!? "O-ok..." shock na shock akong sumagot at hindi ko alam kung panaginip ba ito or engkanto ba itong pag ka gwapo-gwapong nilalang na nasa harapan ko. "Call me MASTER"Concluida
Owning By A Billionaire (COMPLETED)
TEASER Kakarating ko lang sa company ni scy para hatiran sya ng lunch box, pagdating ko don pinapasok naman agad ako dahil kilala na ako dito. Habang papasok ako sa company pinagtitinginan ako ng mga tao at nagbubulong-bulongan pa sila. May narinig pa nga akong bulong na "kawawa naman sya" pero pinagsawalang bahala ko nalang yon. Papasok na ako sa elevator papunta sa opisina ni scy. Kinakabahan ako pero diko mawari kung bakit, ganitong-ganito din yung nararamdaman ko nong niloko ako ni kyden wag naman sana. Habang papalapit ako may mga naririnig akong halinghing ng tao. Papalapit ako ng papalapit sa opisina ni scy at papalakas din ng papalakas ang halinghing parang ungol ng tao. Pipihitin kona sana yung doorknob ng may marinig akong ungol. "Ohh scyruff, thats it babe". Natatakot akong buksan ito pero nangingibabaw parin yung kuryusidad na malaman kung sino ang tao sa loob. Unti unti kung binubuksan ang pintuan, nanginginig pa yung mga kamay ko. Pagbukas ko ng pinto nakita ko sila scy at yung ex nya na kulang nalang maghubaran na sila. Bigla kung nabitawan yung lunch box na dala ko na nagbingay upang matigil sila sa ginagawa nila biglang nagsiunahang pumatak yung luha ko, wala naba talagang araw na hindi ako umiiyak. Natulala ako sa nasaksihan ko ngayon, akala ko iba sya kay kyden pero pareparehas lang pala sila. "Baby let me explain". Papalapit na sabi saken ni scy habang yung ex nya nakangisi itong nakatingin saken. Lumabas nalang ako dahil diko kayang makita sya sa ganong posisyon. Lakad takbo ang ginawa ko, malapit na ako sa elevator naririnig ko pang tinatawag ako ni scy bago nagsara yung elevator. Ng magbukas yung elevator lakad takbo ang ginawa wala na akong pakialam sa mga taong nakakita saken na umiiyak ang importante ay makaalis ako dito. _PLAGIARISM IS A CRIME.Concluida
Huli ang Lahat
Akala niya tapos na ang lahat nang masaktan siya sa pinakamahalagang taong minahal niya-si Jiro. Iniwan. Niloko. Nasaktan. Sa loob ng maraming taon, hindi na siya muling ngumiti sa parehong paraan. Pero isang araw, isang liham ang dumating. Isang liham na magpapabago sa lahat. Hindi niya alam... may sakit na pala si Jiro. At hindi niya alam... minahal pa rin siya nito hanggang sa huli. Sa bawat salita ng liham, unti-unting bumalik ang sakit. Ang alaala. At ang pag-ibig. Pero huli na ba ang lahat? O may pag-asa pa ba ang puso niyang minsang isinara?![Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/365888386-256-k903152.jpg)
Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]
"Leave, Farah." he coldly said to me. "Ha? Why? Did I do something wrong?" naiiyak kong tanong. "Did you thought that I will not know? I knew you were with Drew last month! Magkasama kayo!" "I'm sorry, but I did not expect that we will meet-" Isang malakas na sampal ang binigay nya sa akin. Halos mabingi ako sa lakas noon. "I told you to follow my order, right? Wala kang karapatang makipagkita sa ibang lalaki. I am your f*cking husband, Farah!" "I am sorry, Phoenix. I will do everything that you want-" "Let's just divorce." "What? Anong sabi mo?" "I am planning to get married to Sasha. I need to divorce you para magawa yun." "No. I don't want to. I am... I am..." humawak ako sa sinapupunan ko. "She's pregnant." ani nito nakapagpatigil sakin. "Ha? You... You got her pregnant?" tumango ito. Isa isang tumulo ang luha sa mga mata ko. "No, Phoenix. No!" hinawakan ko sya sa braso pero tinulak nya ako. "Leave, b*tch." he coldly said. Wala na akong nagawa kung hindi umalis sa bahay nya. Looks like I will be the only one who will raise the baby inside me. I bit my lips. Ang sakit sakit. But then, it was his decision. I will leave. I will hide this child- or children inside me and never come back to him. DATE STARTED: March 28, 2024 DATE ENDED: April 22, 2026Concluida
(Free) Finally Found You (Tagalog)
"NANDITO ka na naman. Lagi ka na lang bumabalik dito sa dati nating tagpuan. Hindi ka ba napapagod o nagsasawa man lang?" kausap ni Jerome kay Jenny habang nakaupo ang dalaga sa upuang inukit niya noon sa malaking puno ng mangga. Nasa ituktok iyon ng burol, hindi kalayuan sa unibersidad na pinapasukan nila. Madalas silang magpunta roon ng nobya tuwing break time upang mag-relax. "Bakit hindi mo maintindihan na tapos na tayo?" muling wika ng binata upang maipabatid dito ang nadarama. Gayunma'y hindi siya sinagot ni Jenny at sa halip ay tumulo lamang ang luha nito sa mata. Nakita niya pang malungkot itong ngumiti at tumingala sa kalangitan. "Nandito na naman ako mahal ko. Nahihirapan pa ring tanggapin ang pagkawala mo," bulong ng dalaga habang hindi nakikita si Jerome sa tabi nito. Nahihirapan ang loob na idinantay ni Jerome ang kamay sa balikat ng minamahal. Subalit tumagos lamang iyon sa katawan ng dalaga. Naikuyom niya ang kamao sa sakit na nadama. "Bakit hindi kita makausap, mahagkan o kahit mahawakan man lang? Paano ako matatahimik kung ika'y nahihirapan?" malungkot niyang sambit habang tahimik na sinusubaybayan ang babaeng minamahal. Lumipas pa ang mga araw na hindi pa rin iniiwan ni Jerome ang dalaga. Hindi matahimik ang binata habang nakikitang hindi masaya ang minamahal. "Jenny!" Sabay silang napalingon ng dalaga sa pinanggalingan ng tinig. Nasa loob sila ng mini garden ng paaralan ng mga sandaling iyon. "Oh, Joel?" tugon ng dalaga nang mapagsino ang dumating. Samantalang siya ay nanlaki ang mga mata nang matitigan ang kakilala ng nobya. Hindi siya maaaring magkamali, hinding-hindi niya malilimutan ang taong nasa harapan dahil ito mismo ang pumatay sa kaniya!Concluida
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *
Más detallesPautas de Contenido