Soğuk İntikam

Saat 0.58 ' di 2 dakika kalmıştı.

Ben dolu gözlerimle elimdeki çakmaktan yükselen küçük ateşi izleyip birazdan bu minik kıvılcımın bizim sonumuz olacağını düşünüyorken onun gözlerinde hayal kırıklığı ile beni izledigini hissediyordum ama şuan bunu düşünmemeliydim yoksa yapamazdım yüzüme tehlikeli bir gülümseme yerleştirip kahkaha attım.

Ve son bir kez kafamı kaldırıp dolu gözlerimle onu her gördüğümde bana okyanusu hatırlatan masmavi gözlerine baktım...

"Her şey bitti sanma; ortak günahlarımız var birlikte yanacağız!" deyip gülmeye devam ettim gözyaşlarım akmaya başlamıştı bile

" Yanalım..." diye fısıldadı.

Artık hiç bir şeyin önemi yokmuş gibi ve o an her şeyin sonlandığı noktaydı karşımızda duran evi ateşe verdim artık kaçış yolu yoktu bugün ben ve o bu evde birlikte kül olacaktık hiç var olmamışız gibi sessizce yok olacaktık...