We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Dualarımın Amini-ASKIDA-

Dualarımın Amini-ASKIDA-

  • WpView
    Reads 1,333
  • WpVote
    Votes 98
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jan 29, 2016
WpInfo
Non-Fiction
Yeni kapandığı için ailesi tarafından reddedilen bir kız olan Hira soluğu anneannesinin yanında alır. Ayşe teyze 10 yıldır görmediği torunu Hira'ya bir yandan bildiklerini aktarırken diğer yandan da hasret giderir. Bir gün duyduğu yanık ney sesiyle kendinden geçen Hira,sesin sahibinin ismine kapılır. Sonrasındaysa gözlerine,oradan da yüreğine... Eve gidip dalgın dalgın kitaba bakarken okuduğu gül kokulu kitabın sayfalarını çevirip mırıldanır kendi kendine: ''Biz Rabbimizi,Bağışlayan ve Esirgeyen Allah adıyla anarsak O, bizi bize bağışlar. Aminim. Duam bulsun seni...''
All Rights Reserved
#22
hira
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines