Şizofreni

Gençliğinin doruklarında deli dolu bir kızdım ben.Ta ki o dehşet verici sahneye tanık olana kadar.Gözüne ışık tutulmuş bir tavşanın şaşkınlığı,boğazına bıçak dayanmış yaşlı bir adamın çaresizliğiydi benim yaşadığım.Hep gibilerle doluydu hayatım,hep hayallerle.Tam düzelecekken bir darbe daha yedim kalbime.Bunun üzerine her sabah yürümeye başladım,yollar üzüntümü alıp götürüyordu,nereye gittiğimin bir önemi yoktu.Soluklanmak için oturduğum bank yaşama tekrar bağlıyordu beni ve tek bir cümle bütün hayatımı değiştirebilirdi, bu aşk ikimizide yakabilirdi-
Gerçekle hayal arasında kaldığında kendini yoklamayı unutma!