Çakıl Taşı

"Benim cennetim, senin cehennemin"

Biz hep 2kişiydik. Belki de biz hiç yoktuk. Ama ben ; ben hep vardım, o beni bırakırken de vardım.. beni bulmaya geldiğinde de yine oradaydım.

Beni hatırlasın diye çok uğraşmıştım oysaki fakat o çakıl taşına benzettiğim gözleriyle bana duygusuzca bakıyordu.. oysaki benim kalbim tanınmak için duracakmış gibi atıyordu.

Şimdi onlar 5 kişiydi, ben tektim. Ben asla onlardan biri olamayacaktım ve onu da onlara karşı kaybetmiştim..

ÖNEMLİ : BU KİTAPTAKİ HER ŞEY HAYAL ÜRÜNÜ/KURGU OLDUĞU GİBİ KARAKTERLER DE GERÇEK DEĞİLDİR!