Not your Typically Long Lost Daughter.
- Reads 9,545
- Votes 330
- Parts 38
Ongoing
Last published Tue, Aug 9, 2022
" Hoy kamukha mo si Imelda, yung first lady"
" ang ganda ng kutis mo! pero hindi mo kamukha si mayor"
" tatay mo talaga si Mayor?"
" AMPON KA NO"
Yan ang palaging sinabi sa akin ng mahilig tismisin ang buhay ko. hindi ko naman pinapansin dahil na sanay na ako. Buong buhay ko,alam ko na hindi ako anak ni Mayor Rodrigo Duterte. Minsan masakit isipin pero habang tumatanda ako naging manhid na at parang normal lng sa akin.
Hindi naman nag kulang si tatay Digong sa paglalaki sa akin- sa amin tinuring niya parin ako bilang anak niya kaya hindi ko naramdaman na paging ulila ko sa ama.
kahit ganon pa yun, hindi ko pa mawala sa isipin ko ang aking tunay na ama, kahit nandyan si tatay, pero hindi parin niya matutumbas ang nais makita at makapiling lng man ang ama ko.
sana man lng, makilala niya ako, sana malaman niya na meron pa siyang anak na hindi pa niya alam, sana alam niya buhay ako.
sana alam ni Sen. Bongbong Marcos na may anak siya na Duterte.
Disclaimer: this fanfiction not a real thing okay.
All Rights Reserved
#4
dumee
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Ang Kwento Ko
Hi, readers. Gusto niyo ba kong makilala? Ako nga pala si Sam Cecilio. Nakatira ako dito sa isang magandang kalye ng Pandacan, Manila. Hindi familiar? Naku, dapat familiar sa inyo 'to. Dito lang naman nakatira ang idol niyong si Sam. Naks, assuming si ate niyo Sam. 24 years old na 'ko. Anak ako ni Mina at Bobet. Hindi ko na pahahabain pa ang tungkol sa akin. Basta ang alam ko lang, babasahin 'to ng iba sa inyo. Hindi ako mahilig magsulat, hilig ko lang ang gumawa ng kalokohan. At hindi ko naman ine-expect na yung konting kalokohan ko ay marami ang matutuwa. Tulad ko, ang dami kong tinawid na dagat ng panghuhusga at pangda-down ng mga tao. Pero hindi ako sumuko. At gusto kong pasalamatan yung mga taong naniwala sa akin right from the start, pati rin yung mga taong hindi naniwala sa akin.Marunong lang talaga akong magpasalamat. Mas ginawa niyo kong matapang at lalo akong nagkaroon ng lakas ng loob sa mga bagay-bagay. At syempre, sa aking ultimate best friend / true friend na si God. Kung hindi dahil sa Iyo, wala ako dito. Utang na loob ko ang lahat ng 'to sa'Yo.Complete
The Idol and His Fan (COMPLETED)
"Anak ko yang nasa Tiyan mo at kailangan mabuhay sya ng kagaya ko" "Ah... kagaya mong matapobre, maarte at makapal ang mukha" Sabi ko, napansin kong nainis sya nang tumayo sya "Tandaan mo, binili na kita... Binili kita ng 1 milyon" "Wow.. kasalanan ko ba yun?" "Iba ka talagang babae ka" Nginitian ko syang parang aso, natanaw ko bigla si Getty na papunta sa bahay "Si Getty" nataranta si Calix "She must not see me here" Sabi ni Calix "Oo,at hinding hindi ko ipapaalam sa kanya na ikaw ang tatay ng anak ko" Nataranta kami, binuhat ni Calix ang bag nya sa room at itinago ko sya sa loob ng Cabinet "Wala bang daga dito ayu?" "Wala" Isinara ko ang cabinet at bumalik ako sa hapagkainan 💜Paano nga ba mainlove ang isang Jin Calix na isang idol at sikat sa buong mundo...Complete
rings and vows (Completed) (Boyxboy)
When my mom died, I was left with dad who loved me unconditionally and accepted me wholeheartedly. Mahal na mahal ko si dad kaya naman I can't find any reason not go with every decision he has for me. Then one day, pinatawag ako ni dad sa opisina nya and he break the news that i'm marrying his business partner's eldest son. I am Leeroy Alfonso,I'm cute and I love dad very much. Pero mahal ko rin si Dredd. I'm caught between the two of them and both weigh the love I have for them. And I don't know what to CHOOSE! She left me heartbroken. I was devastated and I told mom about it. I decided to move on with my life. One day pinatawag ako ni mama sa opisina nya and she told me na papakasalan ko ang nagiisang anak ng business partner nya. I am Zeechant Madrigal, I'm hot and I love mom and my little bro warble so much that I'm willing to do anything for them, but, God I am NOT GAY! Ito ang storya ng magulong mundo ni lee at chant na pinagtagpo ng isang kasunduan. Kasunduang hangad lang ay kanilang kasiyahan. Will they both be able to prove that happy ever after does exist in fix marriages? or will there be a marriage in the first place? Sundan ang kanilang journey to a happy life na pagbubuklodin ng singsing at pangako! "Love may complicate things. But, only in love will the hearts do find peace."Complete
Who's Your Daddy?
Tawagin 'nyo akong Abby. Isang dalagang disgrasyada--buntis pero walang maipakilalang mananagot sa dinadala niya. D'yan nagsisimula ang lahat. Dahil sa kahihiyang dala ko, pinalayas ako ng mga magulang ko kaya ano pang magagawa ko kung hindi ang magpalabuy-laboy, 'di ba? Kamuntik na akong magpakamatay dahil parang wala na talaga akong pag-asa. Nakakaiyak na nakakaloka. Pero buti na lang, na-meet uli 'yong mga lalaking baka daddy pala ng baby ko! MGA LALAKI kasi TATLO sila. At oo ginamit ko nga ang salitang BAKA dahil hindi ko talaga masiguro kung sino sa kanilang tatlo iyong tunay na tatay, sorry na. Hindi naman ako ganoon kalandi, mga 'te. Huwag namang manghusga agad. Mahabang kwento kasi e. At iyan nga ang laman ng nobelang ito... ...kung paanong ginulo ng ipinagbubuntis ko ang mga buhay naming lahat.Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
Hi, readers. Gusto niyo ba kong makilala? Ako nga pala si Sam Cecilio. Nakatira ako dito sa isang magandang kalye ng Pandacan, Manila. Hindi familiar? Naku, dapat familiar sa inyo 'to. Dito lang naman nakatira ang idol niyong si Sam. Naks, assuming si ate niyo Sam. 24 years old na 'ko. Anak ako ni Mina at Bobet. Hindi ko na pahahabain pa ang tungkol sa akin. Basta ang alam ko lang, babasahin 'to ng iba sa inyo. Hindi ako mahilig magsulat, hilig ko lang ang gumawa ng kalokohan. At hindi ko naman ine-expect na yung konting kalokohan ko ay marami ang matutuwa. Tulad ko, ang dami kong tinawid na dagat ng panghuhusga at pangda-down ng mga tao. Pero hindi ako sumuko. At gusto kong pasalamatan yung mga taong naniwala sa akin right from the start, pati rin yung mga taong hindi naniwala sa akin.Marunong lang talaga akong magpasalamat. Mas ginawa niyo kong matapang at lalo akong nagkaroon ng lakas ng loob sa mga bagay-bagay. At syempre, sa aking ultimate best friend / true friend na si God. Kung hindi dahil sa Iyo, wala ako dito. Utang na loob ko ang lahat ng 'to sa'Yo.
More detailsContent Guidelines