D4.4:SOKAK
- Lecturas 284
- Votos 116
- Partes 10
Continúa
Última publicación mar, ago 25, 2026
"Konuşma sırası artık bende. Gün boyu tüm hayatını dinledim ve gerçekten...Böyle mi yaşıyorsun? Bokun içindesin ve mutlu musun?"
Bana sorduğu soruyla suratıma çarpan gerçek beni allak bullak etmişti. Ben mutlu değildim sadece... kendimi kandırıyordum.
Kendimi kandırıyordum.
Gözlerimden süzülen yaşlara engel olamamıştım. Böyle iğrenç bir hayatın içinde yıllardır yaşamamın tek nedeni aptal polyannacılığımdı. Ve bana bunu farkettiren kişi herkesin dışladığı kızdı.
Gözyaşlarım eline düşüyordu. Elini ağzımdan çektiğinde kendimi yere bırakıp hıçkırarak ağlamaya başlamıştım. Başımda öylece bekliyordu. Bana baktığını biliyordum. Acıyan gözlerle baktığını.
"Bana bakmayı kes."
"Ayağa kalk!"
Sözünü dinleyip yerden destek alarak yaklaşık 5 dakikadır oturduğum yerden kalkmıştım.
"Güçlenmek ister misin?"
"O nasıl olabilirki?"
"Ben gördüğün en güçsüz nouvoyum."
************
İkilinin farkettiği ve birbirine kattığı şeyler gerçekten çok fazla olacaktı. Bazen görmekle bakmak aynı şey değildir. Bakmanın ve görmenin ne olduğunu hep beraber farkedecektik.
^^^^^^^^^^^^^^^
Todos los derechos reservados
#71
hafızakaybı
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
İLMEK (Gerçek Ailem)
"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.
Karahanların Zaafı |Gerçek Ailem
On yedi yıl önce bir hastanede yapılan tek bir hata... Bir ailenin hayatını sonsuza dek değiştirdi. Kitabımda reklam yapmayin lütfen🫶🏻
MAVİ BONCUK (Gerçek Ailem)
Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?
Okyanus'un Kül'ü
Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"
Mafya Boy Aile
Sokakları yalayıp yutmuş bir kızın ailesini bulması iyi miydi sizce? Asi kendinden başka kimseyi düşünmezken ve yıllar önce henüz bir çocukken en sevdiği kişi tarafından sırtından bıçaklanırken. Nasıl güvenebilirdi onu bırakmış ailesine? Peki onu bırakan gerçekten de ailesi miydi? Sırların, Gizemlerin, çoğu zaman aksiyonun. Ve çokça acının içinde bulunduğu bir kitap. Şimdiye kadar olan tüm klişe Aile kitaplarını unutun. Çünkü bu kitap tamamiyle klişelerden uzak. Hadi gelin hep beraber şu Asi kızın ailesini bulma hikayesini okuyalım! Başlama tarihi: 31 Mart 2026 Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır.
EN BÜYÜK HAYRANIN (+18)
UYARILAR: DARK ROMANCE - PSİKOLOJİK GERİLİM - CİNSELLİK - TAKINTILI KARAKTER Norma Jean Turner, yazdığı karanlık aşk romanlarıyla tanınan genç ve başarılı bir yazardır. Okurları onun yarattığı tehlikeli erkek karakterlere hayrandır; bazıları onlara âşık olur, bazılarıysa onları gerçek hayatta bulmayı hayal eder. Norma Jean için bu sadece kurgudan ibarettir. Ta ki bir gün, hayranlarından biri ona ulaşana kadar. İlk başta sıradan görünen mesajlar zamanla daha kişisel, daha rahatsız edici bir hâl alır. Çünkü bu okur yalnızca kitaplarını okumamıştır; satır aralarına sakladığı her düşünceyi, her korkuyu ve her arzuyu da ezberlemiştir.
KARTEL +18
Türkiye'nin yeraltı dünyasını yöneten devasa bir imparatorluk. Kartel. Ve bu imparatorluğun tahtında oturan adam: Kuzgun Karahan. Kuzgun senelerce yeraltı dünyasına hükmetti. Ta ki bir gün karşısına çıkan gizemli bir kadın, kurduğu bütün düzeni altüst edene kadar. Kuzgun, hayatına giren bu kadın sayesinde en yakınlarından birinin ona ihanet ettiğini öğrenir. Üstelik bu ihanet, yıllardır geçmişte kaldığını sandığı bir sırrın peşini açar. Efsun Hazen yalnızca bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, çoktan mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum, Karahan." dedi Efsun, acımasızca. "Ya benim adamım olursun ve Kartel'i içeriden yıkarsın ya da bildiğim bu sır benimle birlikte mezara gider." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı. Diğer tarafta onun ipini elinde tutan gizemli bir kadın. Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar açığa çıktıkça kanlı bir hesaplaşmaya dönüşecektir. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.
Çatıdaki Yabancı
Paris ile Trabzon arasındaki binlerce kilometrelik mesafe, tek bir telefon aramasıyla ve kalbe batan o amansız sızıyla yok olmuştu. Lara Deniz için artık ne Fransa'nın mesafeli nezaketi kalmıştı ne de hayatın o bilindik ritmi. Şimdi yabancısı olduğu bu şehirde, hastane koridorlarının soğuk havasında tek başınaydı. Ya da o, öyle sanıyordu... Annesinin ve babasının sakladığı o büyük sır, köşe başlarında fısıldaşan korumaların tedirgin bakışlarında ve yoğun bakımın kapısındaki o hemşirenin şaşkınlığında gizliydi. Ve bir de... çatıdaki o fırtınalı gecede, hiç çekinmeden üzerindeki ceketi Lara Deniz'ın omuzlarına bırakan, şivesi hırçın ama bakışları korumacı o deli adamda. "Salak mısın kızım sen? Yağmurlu havada ne işin var senin burada?" diye gürleyen o sese inat, Lara Deniz kendi doğrularıyla ayakta kalmaya çalışacaktı. Geçmişin bağları bir bir çözülürken, Lara Deniz yalnız olmadığını ve kaderin onun için çoktan farklı bir oyun hazırladığını öğrenecekti. Sırlar açığa çıkmaya başladığında, Trabzon'un sisi her şeyi görünmez kılmaya yetecek miydi?
"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.
Más detallesPautas de Contenido