Çığlık

18 yaşındaydım annem ve babamı 13 yaşında kaybetmiştim. Babam ve annem sabah uyandığında ölü bulunmuştu. Hâla neden öldükleri bilinmiyordu ama polisler büyük bir ihtimal kalp krizinden öldüklerini söylüyorlardı tabi ben inanmamıştım.13 yaşımdan itibaren babamların öldüğü evde tek başıma kalıyorum. Evet bende biraz korkuyordum ama annem ve babamın katillerinin bir gün buraya gelceğini inanıyordum belki de hiç gitmemişlerdir. Resmen ölmek istiyordum. Her akşam aynı saatlerde karşı dairemizden gelen çığlık sesi dikkatimi çekiyordu. Her gün aynı saatte olması oldukça garipti. Çığlık sesi gelen yere hiç gitme gereği duymamıştım nedenini bende bilmiyordum. Bir gün akşam yine o çığlık sesi ama her zamankinden daha güçlü daha acılı bir çığlık. Karşı dairemize gittim, korkuyordum. Kapı açıktı sanki benim gelceğimi biliyorlardı. İçeri geldiğimde bir sürü ölü kişi vardı,bütün ölenlerin fotoğrafları vardı, babamla annemde onların arasındaydı. Ve bir anda gözüm kapandı.Meğer ölüm beni bekliyormuş.