İntikam Yağmuru

"Bu intikam olmıcak. İzin vermiyorum"
"Aylin! Benim çocukluğumu çaldı o. Ne demek intikam alamazsın? Bu hayatta intikam almak istediğim iki kişi var. İkinci kişiden intikamımı aldım, almaya devam ediyorum. Birinci kişiden ise alamadım, alıcam. Sen karşıma geçmiş hayatımı bana zehir eden kadından intikam alma diyorsun. Kendini benim yerime koy. Sen bu durumda napardın" bağırmaktan boğazım yanıyordu.

"Ayben, o kadının kocası bir mafya. Mafya demeyelim de inlegal işlerle uğraşıyor adam. Olmaz bu tehlikeye seni atamayız anla bizi lütfen!"dedi bora." Ayrıca bak ne güzel evimizdeyiz. Mutluyuz. Kariyer yapıyorsun. Neden bütün bunları mahvetmek istiyorsun? "dedi Aylin

" Peki siz? Siz neden beni anlamak istemiyorsunuz? Canım yanıyor. Kalbim acıyor. İçime yağmur yağıyor içimdeki intikam ateşini söndürmek için.. Ama.. Sanki ateşi söndürmek yerine daha da harlıyordu bu intikam yağmuru... "dedim ve ağlamaya başladım tutamıyordum kendimi. Kendime ağlıyordum, babama ağlıyordum, kardeşime ağlıyordum, çocukluğuma, gençliğime.. Kısacası yaşadığım tüm kötü anılara ağlıyordum.... Bora ve Aylin sarıldı bana onların sarılmasıyla daha çok ağladım...