vesvese

böyle sıkıcı bir gün olamaz okul nöbetçisiymişim nasıl unuturum ? oflaya oflaya nöbet yerimi öğrenip yerime yerleştim en sıkıcı yer olan öğrenci giriş kapısına verdiler beni . Kantine ve kapıya yakın olduğu için dengem bozuldu resmen bir yerden bir birine karışmış yemek kokuları bir yandan donarak ölmekten korkacak şiddette gelen soğuk ve ölümüne gitmeyen uykusuzluk.. Ve işte ilk derse girdiler hiiç bu kadar sıkılmamıştım . Kantinden kahvaltılık bir şeyler alıp yerime gidip kahvaltımı yaptım . Zaman sanki geçmiyor ve sanki bana inat sıkıcı geçiyordu. Sonunda ilk teneffüse çıktılar . İlk teneffüs pek kimse gelmedi yanıma sadece kantine inenler selam verdiler o kadar . Diğer tenefüslerde arkadaşlarım yanıma geldi bol dedikodulu zaman geçirdik ve öğle yemeği molası 5 saattir o sıkıcı yerde oturuyorum ve annemin en sevdiği kitabı bitirdim . Annemin aldığımdan haberi yoktu olsa bile kızmazdı ama yoktu işte. Kantin sırasının bitmesi beklerken birden Ayşe geldi-Acıkmışsındır sen şimdi baak sana ne aldııım -yaa ayşeee ben alıcaktım sırayı bekliyodum sadece-olsun kardeşim burda 5 saattir canım okulumuz için nöbet tutmuş bir çiğköftenin lafımı olur -bak ya nasılda dalga geçiyo benimle . neeee çiğköftemi yeşillikli olan mı?- tabiki de-ben ölürüm sana ya canım canım ısırabilirmiyim acaba bi tanecik yanacıktan-tabikide hayır geri alırım bak-tamam ya şaka yaptım kızma . Gel otursana bende ayran alıp geliyim kuru kuru gitmez şimdibu teneffüste böylelikle bitti baya doymuştum ağırlık çöktü bile uyusam mı acaba. Oda ne . Sanki biri beni gözetliyorduda ben bakınca kaçtı .