Muy Despierto
- LECTURAS 176
- Votos 17
- Partes 6
Continúa
Última publicación mar, jun 14, 2022
"Isang araw, nagising na lang akong biktima ng sarili kong gulo."
--
After escaping from the orphanage 9 years ago, Emmanuel Santiago - a simple Senior High School student - found himself growing up and being used to live in the slums for the rest of his life. Never in his wildest dreams that he thought about the existence of his parents who abandoned him after years of being born. He grew up in the presence of his adoptive father who treated him like a real son.
Later after his 19th birthday, his adoptive father died. There, he dreamt of a certain being who helped him unveil his true identity and past mistakes.
In an unexpected circumstance, he just found himself waking up in the middle of the chaos... in the past.
There, he was destined to correct his mistakes and change his fate. Subalit paano niya aayusin ang gulong ginawa ng dati niyang sarili kung gayong maging siya ay biktima na rin nito?
© C. Letacio
Language: Filipino
Todos los derechos reservados
#259
fictional
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Diabolic | #Wattys2021
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."Concluida
The Dark Side of his Nightmare
This story is all about my life, the worst thing happen that I can't tell or even explain to them, especially to my family and my friends, Seems this world are modern and now systematic. I was curious how are they remain in this place like a piece of Junk? However, The characters, places, events on this story are just used fictitiously. But the real thing happen in my life is...which are still here. Tungkol nga pala ito sa buhay ko na kahit alam ko sa sarili ko na isa lang iyong imahinasiyon, "Guni-guni" lang or hindi kaya isang "Hallunication" (gaya ng sinabi ng ate ko) kung sasabihin. At dapat sana, heto ang gagawin kong Essay or Narrating sa Filipino kaso aksidente ko pang nalagyan ng Quote and Dialouge yung gawa ko, which is pasalaysay lang ang required sa Essay. Kaya...Ayos pa din kasi nag-click pa 'din yung gawa ko sa kabila nang nalagyan ko siya ng Dialouge. From that time, nakagawa pa 'din ako ng Essay kaso ibang buhay storya ang ginawa ko. A sixteen year old's name "Tatsuya Hatakeyama" hopefully wants to live in a quite place like home. However, he can saw the things which are unbelievable and it's possible to see, which are undead, spirits and souls that bothers in his mind. Until he met the girl names 'Iwa' in spite of those nightmare who disturbs in Tatsuya's life.Concluida
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Concluida
Unrequited Love
Pano kung isang araw ? magising ka na lang sobrang gulo na ng buhay mo? yung tipong ang dami ng galit sayo? at pakiramdam mo napakamiserable na ng buhay mo? ng dahil lang sa pangyayaring hindi mo naman ginusto pero nagawa mo ng dahil sa pagmamahal? yung NORMAL na buhay mo? turns to HELL? wow as in wow lang sa pagdescribe xD HAHA ! this is my first story na gagawin ko at i wish this is not my last wow hah? taglish >.< osha! tama na at baka naiinip na kayo dyan ;). Lets The STORY begin ;),Oh wait san nga ba nagsimula ang lahat? kala nyo Collage year? no HIGH SCHOOL as in 3rd year HIGH SCHOOL nang biglang nagulo ang napakaboring at napakatahimik kong buhay -_- dahil lang sa section kong napakugulo pero masaya :D,osha tama na ang kwento author xD simulan na ! xD Wiiiwowiiwoooo ! xD.Concluida
His Real Identity (First Written Series #1)
First Written Series #1 (COMPLETED) Nakatitig ako ngayon sa lalaking dalawang araw ng walang malay, tila itong isang anghel mayroong maputing balat na tila hindi nasisinagan ng araw, may itim at medyo kahabaang buhok na nagtatakip sa noo nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at may kulay rosas na labi. Sumimangot ako dahil napakaperpekto ng mukha at may matipunong katawan ang lalaki. Kung hindi lamang sa laki ng katawan nito ay iisip kung ito'y lampa dahil sa ito ay maputi at tila hindi man lang nasisinagan ng araw. Nakaramdam ako ng inggit para sa aking sarili kung ito ay may makinis na mukha ang akin naman ay hindi gaano, hindi din gaanong matangos ang aking ilong at ang aking kulay ay kayumanggi dahil araw-araw na nasisinagan ng araw. Mukha siyang anghel na nahulog sa langit, mas lalo ko pang inilapit ang aking mukha para matitigan ito ng maigi dahan-dahang nagmulat ang mga mata nito at tila naakit ako sa mga mata nito na kulay asul. °°°°° "This is my first time na nakakain nito" "T-talaga ba? ma-masarap diba" "Yeah masarap lalo na't labi mo ang unang gumamit nitong kutsara" °°°°° "I really really like you" "G-gusto mo ako?" "Yeah and I badly want you" "I want to court you" "P-paano kung ayaw k-ko?" "Hindi ako tumatanggap ng hindi" "Simula ngayon manliligaw muna ako and I will make sure that you'll be mine"Concluida
SB19 Justin - Mr Sunshine
My defense mechanism has always been trying to escape pag may problema or gulo. When I'm hurt that's also the first thing that comes to my mind, tumakas...lumayo. I just want to be happy and feel complete. But what happens pag nakita ko yung taong magpapasaya at bubuo sakin, pero sya ring magiging dahilan ng kalungkutan at pagkadurog ko at the same time? Note: sorry medyo inconsistent ung language na gamit ko, I was still learning to write my thoughts in Tagalog ng maayos-ayos while writing the first 9 chapters. Hope ma-enjoy nyong basahin ang story ko 😊 💙 sb19 💙 justin 💙 josh 💙 stell 💙 sejun 💙 ken 💙Concluida
Immortal Faith
(COMPLETED)I spent living on this damn planet for almost freaking hundred years. I never died nor my face aged when I turned twenty one. I never died since I was born. Isang malaking tanong sa akin kung bakit at paano pero tila walang sinuman ang makakasagot sa mga yun. I tried everything to end my life but every time I hurt myself I healed in an instance. Every time I passed out from the suicide I came back to life when I woke up. I never felt the pain. I don't know who I am and what I am. I hate my life. Most Impressive Rankings: #9 - sciencefiction out of 4.73k stories #42 - teenfiction out of 77k stories (This story is written in Tagalog and English)Concluida
Ang Lihim Kong Buhay sa Piling ng mga Nuno (Nunoserye #1)
"Halatang apektado kaming lahat ng mga bali-balita tungkol sa aswang at kulto. May araw pa, hindi pa tumutunog ang orasyon, nagkaayawan na agad. Pati ang dilim, tila nagmamadaling lumatag kasunod ng pagsisindi ng mga garapa. Mabilis ding natatapos ang hapunan, at parang gusto ko nang magmakaawa habang ibinubuka ni inay ang nakarolyong banig sa aming sahig, hudyat ng mahaba at malagim na gabi ng isang gising pa'y kailangang pumikit na, sa takot mamalayang lahat ay tulog na." Minamahal kong mambabasa... Ginamit ko sa akdang ito ang sariling mga karanasan, ang karanasan ng ibang tao, ang karanasan ng bayan, at ang karanasang bungang-isip (imaginative) upang malinaw na mailarawan ang isang yugto ng ating kasaysayan. Ang mga detalye gaya ng mga pangalan, lugar at pangyayari ay pawang mga pinaghalong gunita, kathang isip, o panaginip lang, at depende na sa iyo kung hanggang saan mo paniniwalaan. Manolito C. Sulit Ibaan, Batangas Mga dibuho: Immanuel Genesis R. Sulit, Sophio Emmanuel R. SulitConcluida
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."
Más detallesPautas de Contenido