SİYAH İZ

"Ve yine beni beklediğin bir tren garındayım sevdiğim."

"Ve seni bekliyorum."

Ama bu sefer yanımda iki duygu ile geldim sana.
Çocukluğumda yaşayamadığım heveslerimin buruk tebessümlerini, ve o tebessümlerin sebebinin canım olduğunu, canımın ise sen olduğunu, bunu bilmeme rağmen o canın bana yeni bir can kattığının mutluluğunu da yanımda getirdim."

Ne senden gidebildim.
Ne geçmişimden sıyrılabildim.
Sen zehirdin, ve ben o zehirde hayatımı buldum.

Bazı zehirler insanı iyileştirebiliyormuş.

Seni içtiğim her yudumda kayboluyormuşum.
Senin yanında kaybolduğum o limanda korkmadığımı hissettiğimde anladım.

Bir zamanlar sen Siyah ben ise Beyaz, öyle değil mi?.

Siyah ve beyazın birbirine karışması nasıl bir duygu?

Biraz ben olmak seni hem üzüyor hemde mutlu ediyor öyle değil mi?

"Ben..."
Sende;
'Gerçeklerimi kaybettim."
"Hayatımı kazandım..."

Sen ise;
O gerçeklerde boğuldun.
Ama;
"Bizi kazandın..."

Zor oldu benim için ama kötü olmadı hiç bir zaman.
Çünkü içimde hep sen vardın.
"Anne tren geldi."
"Evet geldi."