*Arua Ve *Mila

*Arua Ve *Mila

  • WpView
    Reads 96
  • WpVote
    Votes 28
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jun 24, 2022
Ateş: Gene başlıyoruz birgüne mila. -Aynenn öyle efendim. Sence bugün işte bizi çok yorarlar mı? -Sanmam efendim, bence "Sen çok yoruldun, bugün dinlen prenses." derler. Lütfen dalga geçme milaa. Zaten kaç gündür gördüğüm rüyalar beni çok yoruyor. -Hangi rüyalar efendim? Ormanlık alandaydım mila. Her yer yanıyordu, yanımda da bir kız vardı mila. Sanki acı çekiyordu ve ben ona yardım edemiyordum. O kızın canı yanarken benimde canım yanıyor mila. -Nee kız mıı? Benden başka bir kız mı var efendim?? Milaaa, sesini keser misin, bişey anlatıyorum. Gölge gibiydi kız, yüzünü göremiyordum. Ama benim bir parçamdı sanki... _______________________________________ Yağmur: Yepyeni bir güne hazır mısın arua? -Evet efendim. Peki siz hazır mısınız? Sanırım değilim arua. Okula gidesim bile yok, çok fazla uykum var. -Yine mi uyumadınız efendim? Uyuyamıyorum arua yine uyuyamıyorum, uyanıkken de rüyamdaki o erkek geliyor aklıma. -Ne benden başka erkek mi var hayatınızda? Cidden alındım efendim. Susar mısın arua bir şey anlatıyorum burda. -Peki efendim, sustum. Aferim, rüyalarımda sürekli yanan bir ormanın içindeyim arua. Yanımda da bir erkek var ama çok karaklık yüzünü bile göremiyorum. Her yeri aydınlatan ateş bile onun yüzünü aydınlatamıyor. Gölge gibi arua. Sürekli yanımda olan bir gölge. Sanki benden bir parça, sanki benim eksik parçam...
All Rights Reserved
#953
boşluk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • DUHUL
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Albay Kızı
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • On Üçüncü Pay
  • YAPAY KALP +21
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Vortaris

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines