"Selam ben Lara" dedim gülümseyerek
"Bende Savaş. Tanıştığıma sevindim" dedi kahverengi gözleriyle gülümseyerek. O gülümsemesi kalbimdeki kelebekleri uçurumaya yetmişti. O bakışlarında, gözlerindeki gülümseyişinde, gamzelerinde çok şey saklıydı anlatamayacağım. Serviste gördüğüm gamzeli çocuğa aşık olacağım aklıma hiç gelmezdi oysaki. Bakışlarında kaybolduğum, kalbimdeki kelebekleri özgür bırakacağını bilemezdim. Ta ki gamzeli çocuğun bakışları ve gülüşü değişene kadar. O gamzeli çocukla çok iyi anlaşıyorduk fakat ne oldu ki birdenbire benden uzaklaşmaya, gözlerini kaçırmaya başladı? Niye bu kadar değiştiğini anlamaya çalışırken o gamzeli çocuğun, küçük bir oyuncağı olduğumu farketmemiştim.
Benim güneşim hiç doğmamıştı. Ya da doğmuştu ama doğar doğmaz geri batmıştı,benimle birlikte. Aradan yıllar geçti. Bulutlu, yağmurlu, gök gürültülü geçen yılların ardından benim hayatıma yeni bir güneş doğdu. O kadar güzel doğdu ki ne bulutlar kapatabildi önünü ne de yağmurlar...
☀️
Bakışlarımı kampüsün içinde gezdirirken Kaan abim ve yanındaki kızı görmemle durdum.
Aklıma gelen fikirle yüzümde sinsi bir gülümseme oluşurken adımlarımı onlara doğru yönlendirdim.
Yanlarına geldiğimde kızın abimin omzundaki elini çekip yerine kendi elimi koydum. İkisinin de bakışları bana döndü.
"Turuncu meleğim?"
Kızın gülmesiyle abime kötü kötü baktım. Sadece meleğim desen kafiydi.
"Sen kimsin ufaklık."
Ufaklık demesi sinirlerimi bozarken kızı baştan aşağı süzdüm. Tek kaşımı kaldırıp elimi uzattım.
"Ben Derin Atabey. Kaan'ın eşiyim. Sen kimsin teyze"
Kızın suratı gözle görülür şekilde morardı. Abim şokla bana dönerken keyfim çoktan yerine gelmişti. Ee ne demişler abicim intikam sıcak yenen bir yemektir.
☀️
16/03/2021
11/06/2021
Kapak: @okyanus_grisi