UNUTULMUŞ DEFTER

UNUTULMUŞ DEFTER

  • WpView
    Reads 2,611
  • WpVote
    Votes 159
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Feb 7, 2016
Ya hayatınız sayfalara bağlıysa... Ya bu hayati önemi olan sayfalar uyuşturucu bağımlısı bi serserinin eline geçerse... Hissetiklerini ; Sevgiyi,üzüntüyü,nefreti somutlayarak kelimelere döken,hiçbirşeyden haberi olmayan ,tek hatası o defteri oturduğu kafede unutmuş olan masum bir kız..Gül... Amacı kullandığı uyuşturucunun parasını karşılayacak şeyler bulmak olan,hayatının bittiğine,sevdiklerini , ailesini tamamını kaybettiğine inanan , ölüme her salise bir az daha yaklaşmış olan...Burak. Yaşadıkları hayat o kadarda kolay değil.Taaa kii bir araya gelene kadar...
All Rights Reserved
#369
defter
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines