UNTIL I SEE YOU AGAIN
- Reads 126
- Votes 4
- Parts 23
Ongoing1h 43m
Last published Fri, Sep 16, 2022
(Please Listen to: UNTIL I FOUND YOU by Stephen Sanchez while reading this)
Paano kung may isang taong dadating sa buhay mo at pipiliting pumasok sa magulo mong mundo?
Paano kung guluhin nito ang nananahimik mong mundo at baguhin kung ano ka? Hahayaan mo ba siya?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Siya (COMPLETED)
"Ang bilis mapalitan ng lungkot yung saya," umiiyak na sabi ko. "Sa isang iglap, wala na?" mas umiyak ako at di 'ko namalayang nakatulog na pala.Complete
The Secret Island
"Hinding-hindi ka makakalabas sa islang ito," nakangising sambit ni Kallias habang dahan-dahang humahakbang palapit sa akin. "Anong ibig mong sabihin? Please lang, huwag kang lumapit!" nangangatog kong sagot. Ramdam ko ang matinding takot, lalo na't sinabayan pa ito ng malamig na simoy ng hangin. Malakas ang kabog ng aking dibdib habang paatras akong lumalayo, hanggang sa mapagtanto kong wala na pala akong matatakbuhan. "Simple lang naman ang request ko Arren. Kung papayag ka sa kasal na ino-offer ko, malaya kang makakapasok at makakalabas sa isla namin. You'll get all the privileges bilang asawa ko," nakangiti at tila kumpiyansa pa niyang wika. Proud pa talaga siya sa sinasabi niya, samantalang ako'y nangingilabot sa kakaisip kung paano makakatakas mula sa lalaking ito. Hindi ko inakala na ang planado kong pagbisita sa matagal ko nang kaibigan na si Namya ay hahantong sa ganitong sitwasyon. Akala ko, isa lamang itong simpleng bakasyon. Pero ngayon, pinagsisisihan ko na kung bakit ko pa naisipan ang bakasyon era goal na ito. Uuwi pa ata akong isang bangkay. Pero kahit bangkay ko siguro, hindi na makakauwi. Dahil sa islang ito, walang nakakalabas kapag natuklasan mo ang kanilang tinatagong sikreto.
Lost Soul.
Dahan Dahan akong napapa hakbang paatras, dahil sa aking nakita... Yung taong kasakasama ko Araw araw... Yung taong kanina lang ay kausap at katawanan ko... Ay ang taong nasaharap ko ngayon, nakahiga sa isang kwarto Dito sa isang hospital, at Apat na buwan ng natutulog. ___________☏ Ang mundo ay bilog at ang mundong Ito ay di lang buhay ang nakatira Sabi pag nakasalubong o Naka salamuha mo sila, wag mo silang pansinin, kung malalaman nila Na nakikita mo sila panganib at takot ang mararanasan mo sa buong buhay mo Pero paano kung Hindi mo alam Na ang lagi mong kasama ay Hindi pla buhay at sya pla ay kabilang sa dapat ay iniiwasan mo panganib ba sya sayo o makakatulong mo pa?.Complete
My Childhood Stalker (Rain Series #3)
[COMPLETED] Third and Last story out of Rain Series. Dear, Mr. Whoever you are, "Rain, rain go away, come again another day your little stalker wants to play, rain, rain go away.." T'wing maliligo ako at sumasabay ang buhos ng ulan, I always hear you singing that creepy song. But I just pretend that I didn't hear it at all. Kasi habang patagal nang patagal, natatakot na ako sa pwedeng mangyari sa'kin. That was the most unforgettable childhood moment for me. Pero hindi ko inaasahan na darating ang araw na mauulit ulit ang pangyayaring iyon, na maririnig ko ulit ang kantang 'yon. Kaya ako na mismo ang nakikiusap sa'yo, tigilan mo na ako. Tigilan mo na ako, o kaya'y magpakita ka na lang sa'kin para malaman ko na kung sino ka at kung ano talaga ang kailangan mo sa'kin. Lubos na kinakabahan, Diana Divine CallienteComplete
My Soulmate ||Completed||
Paano kung sa isang idlap nainlove ang matigas mung puso sa isang tao? Sa mga text,calls at sweet message nya para sayo? Sasaya kaba sa piling nya? Oh sadyang masasaktan ka lang sa una? Knowing well na hindi mo pa siya nakita or sabihin na nating he's your soulmate? Magiging masaya ba ang buhay mo? o sadyang masasaktan ka lang? Paano kung malaman mung may problemang dumating at kailangan mong hiwalayan siya sa di inaasam na pagkakataon. Pero napamahal na sayo, ipaglalaban mo ba siya o papalayain? Is it a happy? or a sorrowful ending? enjoy!Complete
📖 BOOK 5: RAYS OF HOPE ✨🌻
Si Hoseok, ang tinaguriang "sunshine" ng BTS, ay laging nakikita ng mundo bilang masayahin, puno ng sigla, at liwanag. Ngunit sa likod ng matamis na ngiti ay may mga bigat na hindi madaling dalhin-pressure bilang idol, pagod na hindi maipakita, at takot na baka isang araw ay mawala ang kanyang kislap. Dumating si Mia, isang simpleng street photographer na may kakaibang mata para sa ganda ng mundo. Para sa kanya, hindi kailangan ng ilaw o engrandeng eksena para makita ang totoong emosyon-dahil sa isang simpleng kuha, nahuhuli niya ang raw beauty of life. Mula sa mga simpleng lakad sa café na puno ng sunflowers hanggang sa mga mahahalagang alaala sa ilalim ng mga bituin, natutunan nilang hindi lang litrato ang nakakakulong ng isang sandali-pati puso ay kayang mag-ingat ng mga alaala ng saya, sakit, at pagmamahal. Ngunit nang kumalat ang litrato nila online, si Mia ay naging biktima ng matinding batikos, at kinailangan nilang harapin ang unos nang magkasama. 👉 "Please don't misunderstand. She's someone precious to me." - Hoseok Sa kabila ng luha at pagsubok, pinili nilang ipaglaban ang isa't isa. At sa huli, sa gitna ng isang engrandeng concert, lumabas ang mga kuha ni Mia-hindi ng isang idol o superstar, kundi ng isang simpleng taong masaya, totoo, at puno ng pag-asa. 🌻✨ Rays of Hope ay isang kwento ng pag-ibig at pag-asa-na nagtuturo na ang tunay na liwanag ay hindi lamang matatagpuan sa spotlight, kundi sa taong handang manatili at magmahal sa kabila ng lahat.Complete
My Father Obsession ( Step father) Complete ✅
" Where have you been?" Isang malamig na boses ang narinig ko nga makapasok ako sa loob ng bahay, gabi na kasi ako naka uwi galing sa isang bar. Actually tumakas lang ako dahil alam ko na hindi niya ako papayag pumunta sa bar " Dad let me explain" " Where. have.you. been" Alam ko na galit na galit siya ngayon dahil sa tumakas ako. " Sorry dad, di ko na po uulitin pa" "..." " Sa bar po ako pumunta alam ko po na hindi niyo po ako papayag kaya.. tumakas ako" " What the f*ck Caroline diba ang sabi ko na wag na wag kang lalabas ng bahay na hindi ko alam!" " I'm sorry dad" Alam ko naman na ayaw niya ako palabasin ng bahay na hindi niya alam, dahil sa bawat pag labas ko ng bahay na hindi niya alam o hindi ako ng papaalam ay palagi nalang niya ako sinasaktan o dika ay kinukulong ako sa kuwarto para daw mag tanda ako. " You disobey me Caroline" " Please dad wag I'm sorry" Ng sisimula mag sipatak ang mga luha ko " Sana pinag isipan mo muna yan bago ka tumakas" Agad niya naman hinila ang kamay ko papalapit sa kanya at inamoy amoy ako. Palagi niya sa akin ito ginagawa tuwing lumalabas ako ng bahay , inaamoy niya ako kung amoy lalaki raw ako dahil paparusan niya ako kung mag aamoy lalaki ako. Agad naman akong kinabahan dahil sa pag amoy niya sa akin dahil bar ang pinuntahan ko at may mga kasama rin kaming lalaki sa bar " Did you entertained the boys dahil ibat ibang amoy ang na aamoy ko" Galit na saad niya sa akin.Complete
"OWNED BY THE PSYCHOPATH"
Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."Complete
"Ang bilis mapalitan ng lungkot yung saya," umiiyak na sabi ko. "Sa isang iglap, wala na?" mas umiyak ako at di 'ko namalayang nakatulog na pala.
More detailsContent Guidelines