kimsezler müzayesi

Kapılar bir bir yüzüme kapanaıyordu , kendimi kış mevsiminde yaşamaya çalışan bir serçe gibi hissediyorum öleceğini bile bile çırpınan . Bu yola kendi isteğimle girmiştim vicdanımın sesini , yüreğimin adaletini susturarak kabullenmiştim bu yalnızlığı.

Yalavarıyordum şimdi yüreğini söküp aldığım adama yüreğimi sökememesi için .

Bir katil olduğumu bilerek hergün nefes alıyordum tek bir seçimim kaç masum insanın hayatını mahvetmişti .

Kimsesizler müzayesinde satılık bir paçavraydım en çok kim para verirse ona giderdim.