Story cover for LAPA by bleedingsky03
LAPA
  • WpView
    GELESEN 4,871
  • WpVote
    Stimmen 127
  • WpPart
    Teile 12
  • WpView
    GELESEN 4,871
  • WpVote
    Stimmen 127
  • WpPart
    Teile 12
Laufend, Zuerst veröffentlicht Juni 04, 2022
Erwachseneninhalt
Minsan ba pumasok sa isip mo na sa isang iglap, lahat ng mga nakasanayan mo maging ang inaakala mong walang katapusan na problema mo ay bigla ring magtatapos? 

Sagot? Minsan Oo, madalas hindi. 

Minsan ba pumasok din ba sa isip mo na yung mga pinapanood mo lang na palabas ay magkakatotoo at sa isang iglap....boom katapusan na ng mundo. 

Sagot? Napakalayong magkatotoo non. Imposible. 

Imposible? Imposible?!!! 

Kung imposible yun eh bakit  kung kelan na nasa sitwasyon ako na kasalukuyan nagmu-muni muni dito sa loob ng cubicle habang naglalabas ng "sama ng loob" ay biglang bubungad sa harap ko ang isang lalaking puno ng dugo ang bibig, wak-wak ang kaliwang parte ng leeg at titig na titig sakin?! 

Marami namang paraan para mawala sa mundo pero ang lapain ka ng zombie habang nagbabawas ay nakaka-PI lang at sigurado akong hanggang sa kabilang buhay ay pagtatawanan ako! Dios mio naman!! 

Ang malala pa? Yung taong kinaiinisan mo lahat ang magliligtas sayo habang nakabuyangyang sa harap nya ang isa sa mga private scenes ng buhay mo!

Dear Lord. Papalapa na lang ako sa zombie!


****Experiment novel only. Wag kayong ano dyan.
Alle Rechte vorbehalten
Melden Sie sich an und fügen Sie LAPA zu deiner Bibliothek hinzuzufügen und Updates zu erhalten
oder
Inhaltsrichtlinien
Vielleicht gefällt dir auch
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story von AjIu08
25 Kapitel Abgeschlossene Geschichte Erwachseneninhalt
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."
Undead Chaos: Omega (UC Book #4) von Edward_Nocturne007
17 Kapitel Abgeschlossene Geschichte Erwachseneninhalt
LEGAL DISCLAIMER: All characters in this work are fictitious. Any resemblance to real persons, living or dead (and in this particular case, UNDEAD), is purely coincidental. "Maybe this is the End. However, i've got no plans to go to Heaven yet." - Captain Khriz "What can i say to zombies?! Only two words: STAY DEAD." - Death Noir Magmula nang makaligtas siya sa zombie outbreak na nangyari sa Providence, Washington, tanggap na ni Khriz na hindi na magiging tulad pa ng dati ang mundo para sa kanya. Kaya nang malaman niyang naglipana ang mga bangkay na nabuhay sa Pilipinas, hindi na siya nagdalawang-isip pa sa pagpunta doon. Bagama't hindi siya kinakikitaan ng anumang kahinaan, wala din siyang kahit na anong ideya tungkol sa tunay na panganib na nagbabadya sa kanilang lahat. Makakaligtas pa kaya siya sa kalawit ni Kamatayan sa pagkakataong ito? Medyo matagal nang alam ni Noir na may maling nangyayari sa Elijah Unit, na sa ngayon ay kakaunti na lang ang natitirang miyembro. Maliban pa sa pag-alam at paglutas ng problemang iyon ay kailangan niyang gawin ang kanyang to-do list: Magbantay ng VIP, hanapin at isiwalat ang katotohanan sa likod ng Project Omega at higit sa lahat ay ang sundin ang anumang utos ng kanyang malihim na Benefactor, which will most probably include killing somebody. Sinu-sino naman kaya ang mga target niya sa oras na ito? Kakampi ba siya, o kalaban? (A/N: This is the Final Book of the Undead Chaos Installments.)
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing von coolangsalambing
37 Kapitel Laufend
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Vielleicht gefällt dir auch
Slide 1 of 10
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead cover
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story cover
Beat d' Undead cover
ZERØ VIRUS (ESCAPE THE CITY) cover
Undead Chaos: Omega (UC Book #4) cover
Zombie Apocalypse: Bad Blood (completed) cover
Z: Back To Life cover
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing cover
WORLD WAR Z (COMPLETED) cover
THE CURE (I'LL FIX YOU WITH MY LOVE) cover

DON'T LOOK BACK: School Of The Dead

25 Kapitel Laufend

Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.