sidikli ayşe

Oruç ya Eleni'ye hiç ihanet etmeseydi ya kendi ailesini değilde Eleni'yi seçseydi? Bu evrende hikayeleri nasıl ilerliyeceğini hep birlikte görelim.☀️

"Tutsak mıyım ben Barış?" "Tutsaksın."

İkimize birden yükleniyorlar Ama sen ağlama Durma, git, buna da alışırım Olmasan da seni yaşatırım

Duru: Arkadaşın bana yazıyor. Erdem: Arkadaşım sana yazıyor? Duru: Evet Erdem, arkadaşın karına yazıyor! Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

[Tamamlandı] Leyla:Günaydın kocacım Ben Karın Daha doğrusu nikah kıyıldıktan sonra ortada bırakıp kaçtığın karın [Kapak Tasarımı - @kitapkurdululu] ¹Romantizm ¹Kısa

Dünya çapında belli başlı kitlesi olan bir aktör arkadaşına sinirlenip mesaj atar fakat mesaj attığı kişi aynı ülke sınırları içinde yaşadığı bir Türk kızıdır.

genç kız yıllar sonra kendini Adanalı bir aşiretin kızı olarak bulur. deli dolu olan genç kız aşirete alışacak mıydı... REKLAM YASAK! #bela - 1

Hasan, o gece o ameliyathane önünde Emre'ye bir intikam yemini etmişti. Kardeşini nasıl elinden aldıysa, o da onun hayatında en değer verdiği ve sevdiği tek kişi olan kardeşi Eren'i elinden alacak ve ona en ağır acıyı yaşatacaktı. Ancak işler planladığının aksine Eren'i o hâlde görmesiyle pek de istediği yönde ilerlemedi.

Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABI

Üzerindeki sırılsıklam kıyafetlerinden akan damlalar parkeyi ıslatırken, "Pes et artık!" dedi sinirle burun kemerini sıkarak. Forması üzerine yapışmıştı, sıkıca kenetlediği çenesinden üşüdüğünü gayet iyi anlayabiliyordum ama her zamanki gibi inat ederek, bunu belli etmemek için elinden geleni yapıyordu. Elindeki, giymek için aldığı ama bana laf yetiştirmekten giymeyi unuttuğu kot ceketi ıslak olmayan tek şeydi ve biraz daha burada böyle dikilmeye devam ederse hem onu da ıslatıp, hem de hasta olacaktı. Kollarımı göğsümde birleştirip "Pes etmek mi?" dedim alayla. "Ben bu oyun için tavuk kemiğine dokundum be!" Gözlerini devirdi. "Evet, iki yıl önce." Omuzlarımı silktim. "Yine de dokundum o iğrenç şeye," dedim geri adım atmadan. "Hem çok istiyorsan sen pes et." "Asla," dediğinde, başımı sallayıp "Ben de öyle düşünmüştüm," diye mırıldandım. Önümdeki titreyen bedenine bakarken daha fazla dayanamadım. Nefesimi dışarı bırakıp yenilmişlikle yanına yaklaşmaya başladığımda, kaşlarını çatmış, adımlarımı takip ederek ne yaptığımı anlamaya çalışıyordu. Tam önünde durduğumda başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım ve kısık bir sesle "Aklımda," diye mırıldanarak ısrarla üzerine giymediği ceketini aşağıdaki parmaklarının arasından çekip aldım. İki yanındaki kollarından birini kavradığımda, soğuktan buz kesen bedeninin kasıldığını anbean hissetmiştim. Umursamadan, "Giy şunu," diye mırıldandım ve sağ kolunu kaldırarak ceketin aynı taraftaki kolundan geçirmeye çalıştım. Ne yapmak üzere olduğumu anladığında, tam dibimdeki bedeninin titrediğini tüm hücrelerimle hissettim. Soğuktan olmadığına yemin edebilirdim. | Kısa hikaye