Ang crush kong adik!

Ang crush kong adik!

  • WpView
    Reads 908
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadComplete Fri, Jan 30, 2015
Ann!!!!! gumising ka na ala-sais na malalate ka na sa first day of school mo baguhan ka pa na man. i look at the watch oh my goshhh... late na ako, papa; ay hindi nak! ang aga mong nagising tignan mo! aba'y pelosopo pala to si papa.Anyway ako nga pala si Meriel Ann O. Villegas grade V im transfered in mcmis dati nag-aaral ako sa santo niño parochial school(True to life). nag-unat unat muna ako tapos *kumain* *ligo* *bihis* then i check my things: *ballpen 2* check! *3 folder* check! *pencil* check! tapos narinig ko na nanaman ang boses ni papa ; nak bilisan mo ang kupad mong kumilos! galit na sabi ni papa. then nilagay ko na kahit hindi maayos ano ba kasi itong si papa nagmamadali may date yata..jk! inihatid ako ni papa kasama ang kapatid kong si L.A( He's a boy). Ayan nahhhh... "welcome ann in your new school"!..pabulong na sabi ko, sabi ni papa; sige na nak,L.A pasok na kayo late na kayo eh. "opo,pa". thank you for reading sana magustuhan ninyo!!! vote spread comment!!!!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • Hate at first sight,Love till last sight
  • Payment of Debt [COMPLETED]
  • To All The Boys I Love (Completed)
  • HEARTBREAKER
  • Prejudice by: kimlantiontobias
  • Back To You [Completed]
  • Fall All Over Again
  • "The Survival Game"

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

More details
WpActionLinkContent Guidelines