Gece Masalı

Elindeki kutudan bir peçete daha uzatırken burnumu çekerek peçeteyi hemen aldım. Yanaklarımı ıslatan gözyaşlarımı ve burnumu sildim. "Çok tuhaf." dedi düşünceli bir sesle. "Diziler, filmler kötü sonla bitince nefesin kesilecek kadar ağlıyorsun ama kolun kırıldığı gün, acıdan bayılacak duruma geldiğinde bir damla bile yaş düşmedi mavilerinden."

Az önce yüzünü temizlediğim peçeteyi elimde buruşturarak küçük bir top haline getirdim. "Bilmem ki," başım yavaşça hemen yanımdaki geniş omzuna yasladım. "Kendi acılarıma ağlayamıyorum. Sanki her zaman daha fazlasına dayanabilirmişim gibi geliyor. Daha fazlasına dayanabilirsem buna neden ağlayayım?"

Sesim gittikçe kısılırken ağlamaktan sızlayan gözlerimi yavaşça kapattım. Sanırım burada biraz uyuyabilirdim.

💫
Hikaye yarı texting olacaktır.