We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Korkusuz

Korkusuz

  • WpView
    Reads 1,960
  • WpVote
    Votes 110
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 5, 2015
WpInfo
Fiction
Science Fiction
"Kendini tanıt" "Ben Alix 16 yaşındayım. Ben bir korkusuzum." "Ailen?" "Ailem yok annem beni doğurur doğurmaz çöp kutusuna atmış ve korkusuzlar da beni bulmuş." "Amacımız ne?" "Zamanı geldiğinde Dünyaya korkusuzluğu yayıp, daha yaşanılır bir yer yapmak istiyoruz. Bu yüzden çalışıyoruz. Doğduğumuzdan beri bunun için eğitim alıyoruz." "Aferin" Benim yaşadığım yer korkusuzlar şehri ve ben burada eğitim görüyorum. Amacımız belli ve bu amaç doğrultusunda buradaki herkes eğitim gördü. Zamanımız az kaldığını söylüyorlar. Umarım hazırızdır. benim ailem burası. Beni doğduğumda çöp muamelesi yapıp çöp kutusuna atan bi kadın değil.
All Rights Reserved
#169
korkusuz
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA (DÜZENLENİYOR)
  • On Üçüncü Pay
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • DUHUL
  • Vortaris
  • YAPAY KALP +21
  • Albay Kızı
  • Asena deniz (gerçek ailem)

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines