TOZLU SIRLAR

Yorulduğumu fark ediyorum, sanki bir bataklığa düşmüşüm ve o bataklıktan çıkamıyorum. Belki de kendi yaptıklarımın cezasını çekiyorum bilemiyorum. Duvarlar üstüme geliyormuş gibi hiçbir şeyi başaramayacakmışım gibi sürekli en yakın gördüğümden ihanete uğrayacakmışım gibi.... hissediyorum. İçimde anlamını bilmediğim bir sıkıntı var. Hiçbir şey yapmak istemiyorum karanlığa bürünmek ve uyumak, hayallere dalıp bu dünyadan çıkmak istiyorum. Bu içine düştüğüm bataklıktan nasıl çıkacağımı bilmiyorum çıkartılmayı bekliyorum...
Yaşamım, yaşadıklarım kaldıramayacağım bir yük olmaya başladı... Kimsenin göremeyeceği bir yerde olmak, müzik dinleyip, kahvemin yumrayarak kitap okumak istiyorum, susmak, susturmak ve yere çakılmak değil de; zirveye çıkıp başardım diye bağırmak istiyorum 'hayalimin gerçek, gerçeğimin hayal olmasını istiyorum' güveneceğim bir sırdaşımın olmasını, yorulmuşluk, bitmişlik hissinin üzerimden atılmasını istiyorum, benim hayattan değil de 'hayatım benden korkmasını' istiyorum... Belki istediklerim zor olabilir ama imkansız değiller...