Paşa Murat

Cehenneme uzatılan bir el, bir dokunuş gibiydi Murat Paşazade'yi sevmek. Sıcaktı, yakardı, küle çevirirdi. Nam-ı diğer Paşa Murat'ın dünyası günahlarla çevriliydi ve sevgisi, tadana haramdı. Oysa Sevda Gürsoy yasak meyveyi onu gördüğü ilk gün yemiş, üzerine bir bardak soğuk su arayışına girmişti bile.

"Onu Allah'a emanet etmiştim. Sevilen kişi Allah'a emanet edilirse, onu görmeden ölmezmiş insan. Öyle bir yazı okumuştum. Taksiyle eve giderken, ağlarken ve gecenin yalnızlığı içime işlemişken onu bir kez daha görmeden ölmeyeceğim ihtimaline tutunmuştum. Ondan kaçıp, ondan ötürü üzülüyor ve kendimi yine onunla avutuyordum. Aşkın, önüne geçilemeyen, yüzsüz, ufak bir çocuk olduğunu ilk defa o gece, yatağımın o kokan yerinde, ona ağladığımda anlamıştım."