Sulatan Mo Rin Ako
- LECTURAS 68
- Votos 1
- Partes 8
Continúa
Última publicación vie, jun 24, 2022
Hindi talaga ako para isalba ng pagsusulat.
Hindi tuwing tinatangka akong aktuwal na kausapin ng mga estranghero. Hindi tuwing binabalak kong isalin sa iba ang personal kong sentimento. Hindi tuwing 'di rin komportable ang katahimikan para ipaintindi.
Kaya madalang talaga akong mangausap-wala akong maiging palusot o paliwanag. Katambal no'n ay ang pag-iipon ko ng iba't ibang karakter at tino sa kaibuturan: may mga pangalan sila kapag may uri ng ganoong suwerte akong natatamo, pero mas marami pa ring pagkakataong asta lang silang pagpapalawig ng sariling hindi ko nasisigurado.
Koleksiyon ito ng mga alter ego. Literal na naratibo ng kung sinumang idinadaing ng sining-ibig sabihin, pupuwede 'yong maging ikaw o ako, o ang ewang katiting na bahagdan mula sa kabuuang populasyon nitong sangkatauhan. Isa iyong tipo ng pangangailangan: pagkasangkot na 'di prestihiyoso kundi anak ng desperasyong tumukoy at magpakilala; ang magpakatao.
Nabibinyagan ang buhay sa panahong nararanasan mo ito. Kung totoo ang kamatayan, ba't tayo nandito?
Todos los derechos reservados
#294
random
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Concluida
Amaging Obra Maestra
Sa puso ng manunulat nananahan ang bumubukal niyang imahinasyon at ang damdaming inuukit ng kanyang walang hanggang kamalayan. Sa pamamagitan ng kanyang mayuming kamay at malikhaing kaisipan ay naisasalin sa panulat ang mga akdang nilililok ng panahon, lipunan, kasawian, pag-asa, at samu't saring inspirasyong nagpapaigting sa kanyang dugo. Nilulunod ng mga salitang ito ang tunay niyang suliranin at hinanakit sa daigdig. Hindi patas ang mundo para sa tulad niyang manunulat. Sapagkat gaano man siya maghangad na matunghayan rin ng iba ang kanyang likha, at maramdaman din ang emosyong nakapaloob sa bawat hibla ng kanyang dila, wala talagang pumapansin. Pinaglipasan na ng panahon at unti-unti nang tinutubuan ng amag. Marahil nga'y may mali. Marahil nga'y may kulang. Marahil nga'y may tamang pagkakataon para sa lahat. Gayunpaman, walang humpay pa rin sa pagpintig ang kanyang puso, at hindi pa rin nagwawakas ang kanyang sariling kwento. Hindi siya titigil sa pagbuo ng mga kwentong magmumulat sa mata ng iba, kahit wala mang magbasa. Patuloy pa rin siya sa pangangarap at pananalig, na sa pagdating ng tamang panahon, ay magisnan rin ang kanyang amaging obra maestra. (The compiled version of my short stories)Concluida
Ang Bestfriend kong TORPE
Masakit na makita yung taong mahal mo na masaya sa iba, pero mas masakit tanggapin yung katotohanan na wala ka namang ginawa para sa love story niyong dalawa. Istorya ng isang torpe na lihim na umiibig, lihim na nasasaktan at lihim na naghahangad. Isang istorya na gustong imulat ang mga mata ng kabataaan patungkol sa mga posibilidad na mangyari sa isang torpe. Naglalaman ng iba't ibang sitwasyon na nagpapakita ng katorpehan ng isang tao. May Happy Ending nga ba para sa isang Torpe? may mangyayari ba kung wala kang ginagawa?. May aasahan ka ba kung si tadhana lang ang hahayaan mong kumilos na mag-isa? in short: WALA. "Walang mangyayari kung wala kang gagawin, pano ka mananalo sa lotto kung hindi ka tataya, pano ka mabubusog kung hindi ka kakain at pano mo mararanasanang maligo sa ulan kung iniisip mo na baka magka-sakit ka."Concluida
My Enemy, My Lover
This story is a work of fiction. Names, characters, some places and incidents are products of the author's imagination and are used fictiously. Any resemblances to actual events, places or person, living or dead is entirely coincidental. Sa buhay natin, maraming tao ang magiging bahagi nito mapakaibigan mo man o kaaway mo dapat mong matanggap na they living in this world to love and to be loved. Paano kung yung taong napapa bad vibes sayo, nagpapakulo ng dugo mo, kinaiinisan, sinusuklaman, kulang na lang isusumpa mo yung lokong yun at isa sa kinikilala mong best enemy ng buong buhay mo ay SIYA pala yung matagal mo nang hinahanap pero di mo matatandaan ang itsura nya, SIYA pala yung nagamot ng sugat mo nung nakasugat ka nung musmos pa kayo, SIYA rin pala ang may-ari ng heart pin na ibinigay sayo ilang taon na ang lumipas at SIYA pala ang taong nagpapatunay sa di mo inaakala na totoo nga ang kasabihang, "The more you hate, the more you love".Concluida
She's Dreaming (Completed)
Warning: Typos ahead!!! "Sa panaginip ko ikaw ang realidad ko...pero sa realidad ko ikaw lamang ay isang pangarap na kahit kailan ay hindi magiging totoo... " Isang daang taon ang lumipas, madudugtungan ba muli ang pagmamahal na ilang beses ng tinutulan? Isang pusong naghintay at patuloy na naghintay sa taong hindi siya kayang maalala. Sa pagtatagpo kaya muli ng kanilang landas may pag-iibigan bang muling uusbong? O mauudlot na naman ito at maghihintay muli ng isang daang taon para sa walang kasiguraduhang pag-ibig. PS.This is not your typical fantasy-romance story. It is more than that. Cover and pictures that I use in this book is not mine. Credits to the rightful owner.Concluida
Angel In Disguise
Isang babaeng sobrang nasaktan sa kanyang nakaraan. Magagawa pa kayang ngumiti ng totoo?! isang babaeng perpektong tingnan pero hindi nila alam sa likod ng perpektong buhay at angking ganda niya ay may nakabalot madilim at nakakatakot na daan patungo sa totoong buhay niya.. sa totoong sya.. ang babaeng tahimik, mysterious, Walang pakialam sa mundo at sa ibang tao.. Ang babaeng sa isang tingin niya lang sa iyo para ka nang nakaramdam ng nakakakilabot na tingin na para kang nakakita ng multo. Pero paano kung may magbago ng makilala nya ang mga taong laging nasa tabi nya palagi.. kahit pilit pinagtatabuyan nandyan parin sila para sa kanya. Ang mga taong laging nandyan sa hirap at ginhawa na nangyayari sa buhay nya... Magkakaron ng maraming pangyayari na hindi inaasahan..May masasaktan, may mahihirapan, may mangugulo, may mawawala.. Paano ka kaya magiging masaya kung ang buhay mo ay isang impyerno sa simula palang, paano na ang mga mahal mo sa buhay? Kaya mo bang magsakripisyo para sa mga mahal mo?! kaya mo bang masaktan at mahirapan kapalit lang ng kaligtasan ng mga mahal mo sa buhay?! Kaya mo bang itaya ang buhay mo para sa kanila?! Kaya mo bang lumaban hanggang sa kamatayan?! Magiging happy ending ba ang buhay?! O Back to hell life again?! Hanggan kailan magiging ganto nalang ang lahat?!.. "Your too young to let the world break you" ~ "Sometimes, happy memories hurts the most.." ~ "Sometimes words just cant express feelings" ~Concluida
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Concluida![She's Back [KN Fanfiction] - Complete ✔ (Revising)](https://img.wattpad.com/cover/39056548-256-k403946.jpg)
She's Back [KN Fanfiction] - Complete ✔ (Revising)
Love - sabi ng iba yan daw yung mararamdaman mo sa taong gusto mo na siya yung mag papatibok ng puso mo ?? Meron namang hindi naniniwala sa salitang love dahil kung minsan meron ding nasasaktan na nga papakatanga at meron namang assumera Yan ang totoong meaning ng love o true love sabi ng iba na ang 'True Love doesn't exist' at yung iba naman ang sabi ay 'Hinding hindi mo masasabi na true love yan kung hindi ka masasaktan'. Meet Kathryn one of the nerd na naging biktima ng isang laro o na kung tawagin ay dare . Kathryn and her family is a number one of the richest hindi niya pinapakita na anak siya ng pinakamayaman na tao sa buong mundo gusto niyang mabuhay na parang isang normal na tao mahirap na nag kokomute lang. When she know that is that a dare nag pakalayo layo siya and she reach her dreams. When she came back she make sure that she can play with her choosen toys and she make sure that she will bring back all the pain that they give it to her. Magawa niya kaya ang plano niya o mahulog siya sa larong siya mismo ang nag simula. ----- SHE'S BACK -----Concluida
The Four People Who Read Minds
Kung ang pangingialam ng gamit o pag-alam ng sikreto ay invasion of privacy na, paano pa kaya basahin ang eksaktong nasa isip ng isang tao? Well, as if these four people have a choice. Since birth pa nagsimulang umingay ang kanilang mga paligid. At first it was weird, scary, and extremely annoying. Sino ba naman ang gustong malaman ang bangungot ng realidad ng iba, 'di ba? Pero dahil wala nga silang choice, they just learned to live with it. *** "Kung alam mo lang kung gano ka-ingay sa mundo ko, maiintindihan mo kung bakit ako suplado" - Eric "You don't tell me what I do. I tell you what I do. Alam ko lahat e." - Isabelle "Gusto mo na bang makilala ang forever mo? Limang daan lang kada-silip sa bolang krystal!" - Sally "Mahirap sa industriyang pinasukan ko. Kahit alam ko na kasing nagsisinungaling 'yung tao, kung anong sinabi pa rin niya ang dapat kong ibalita." - David *** Eric, Isabelle, Sally, and David. Silang apat lang ang may kayang makabasa ng isip ng ibang tao. Sakali mang pag-tagpuin na sila ng tadhana, malaman na kaya nila ang pinanggalingan ng kakaibang kakayanan?Concluida
Minsan
“minsan, may mga bagay talaga na hindi mo aakalaing pagdadaanan mo. Minsan pa nga ay maguguluhan kang pumili kung sino ba talaga sa kanila ang dapat mong mahalin ..” “yung feeling na ayaw mong tanggapin sa sarili mo na minahal mo yung tao, tinuon mo yung sarili mo sa iba na gusto ka. Dahil akala mo na yung taong pinaka mamahal mo ay walang pagpapahalaga sayo .. nagmahal ka tuloy ng iba ..” Sa kwentong ito, kaya mo bang kalimutan ang taong matagal mo nang pinapangarap na makasama? Kaya mo bang magpanggap na hindi mo na siya mahal, kahit na ang puso mo na ang umaaming may puwang pa? Kaya mo rin bang saktan ang taong nagmamahal sayo para lang sa taong mahal mo? Sino nga ba ang pipiliin mo? “ang mga taong matagal nang nagmamahal sayo o ang taong matagal mo nang mahal ?”, “piliing saktan ang sarili mo o makasakit ng ibang tao?”   Ano nga ba ang pipiliin mo between LOVE and FRIENDSHIP?Concluida
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
Más detallesPautas de Contenido