THE ALPHA AND MY LYCAN

THE ALPHA AND MY LYCAN

  • WpView
    Reads 450
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jul 15, 2022
WpInfo
Fiction
Paranormal
"Ito ang tandaan mo Sizchia Shein Fernandes, walang ibang pwedeng makaalam na ikaw ang mate ko, dahil oras na kumalat ang lihim na ito, uubusuin ko kayo ng pamilya mo." Nakayuko lang ako at hindi iniinda ang bawat sakit na tumutusok sa aking puso dahil sa bawat bigkas nito ng mga salita ay siya ring ikinawawasak ng aking puso. Hindi ko rin naman siya masisisi dahil alam kong kay Heleiana ito may gusto. Pinunasan ko ang mga taksil na luhang pumapatak sa aking pisngi at tiyaka siya tinignan. Napakaamo ng kaniyang mukha, mapupungay na mata at makapal na kilay. Isang napakagwapong nilalang na alam kong imposibleng maging akin. "Naiintindihan ko. Hayaan mo, walang makakaalam." Pinipigilan kong gumaralgal ang aking boses dahil kahit na nung kailan lang kami nagkausap ay mahal na mahal ko na ito. Marahil ay dahil na rin sa mate bond na mayroon kami. Hindi ko lang maintindihan kung bakit wala ako sakaniyang epekto gayong ako ang pinili ng dyosa na maging kapareha niya? "Mabuti naman. Dahil 'hinding, hindi kita magugustuhan. Hindi ako papayag na isang katulad mo ang magiging Luna. Alam kong ikababagsak ito ng ating lahi." Napangiti naman ako ng lihim at dahan dahang tumalikod at bumulong sa aking sarili. "Naiintindihan ko mahal ko, hayaan mo hindi na ako magpapakita pang muli saiyo."
All Rights Reserved
#265
unwanted
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • (Free) Finally Found You (Tagalog)
  • Alpha's Mate
  • 15 Days To Dump A Playboy
  • Sweetest Mistake
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • (COMPLETED) MR. SERIES 4: Mr.Greek God
  • Vampire mated to a Wolf
  • Catch Me I'm Falling
  • And I LOVE YOU SO (Completed)
  • Salamisim

"NANDITO ka na naman. Lagi ka na lang bumabalik dito sa dati nating tagpuan. Hindi ka ba napapagod o nagsasawa man lang?" kausap ni Jerome kay Jenny habang nakaupo ang dalaga sa upuang inukit niya noon sa malaking puno ng mangga. Nasa ituktok iyon ng burol, hindi kalayuan sa unibersidad na pinapasukan nila. Madalas silang magpunta roon ng nobya tuwing break time upang mag-relax. "Bakit hindi mo maintindihan na tapos na tayo?" muling wika ng binata upang maipabatid dito ang nadarama. Gayunma'y hindi siya sinagot ni Jenny at sa halip ay tumulo lamang ang luha nito sa mata. Nakita niya pang malungkot itong ngumiti at tumingala sa kalangitan. "Nandito na naman ako mahal ko. Nahihirapan pa ring tanggapin ang pagkawala mo," bulong ng dalaga habang hindi nakikita si Jerome sa tabi nito. Nahihirapan ang loob na idinantay ni Jerome ang kamay sa balikat ng minamahal. Subalit tumagos lamang iyon sa katawan ng dalaga. Naikuyom niya ang kamao sa sakit na nadama. "Bakit hindi kita makausap, mahagkan o kahit mahawakan man lang? Paano ako matatahimik kung ika'y nahihirapan?" malungkot niyang sambit habang tahimik na sinusubaybayan ang babaeng minamahal. Lumipas pa ang mga araw na hindi pa rin iniiwan ni Jerome ang dalaga. Hindi matahimik ang binata habang nakikitang hindi masaya ang minamahal. "Jenny!" Sabay silang napalingon ng dalaga sa pinanggalingan ng tinig. Nasa loob sila ng mini garden ng paaralan ng mga sandaling iyon. "Oh, Joel?" tugon ng dalaga nang mapagsino ang dumating. Samantalang siya ay nanlaki ang mga mata nang matitigan ang kakilala ng nobya. Hindi siya maaaring magkamali, hinding-hindi niya malilimutan ang taong nasa harapan dahil ito mismo ang pumatay sa kaniya!

More details
WpActionLinkContent Guidelines