Sadem

-Doğum günün bu gün ama neden gülmüyorsun Sadem?

-Gözlerin neden hep yağmur yağacak gibi dolu?

-Kim üzdü seni bu kadar, kim kırdı kalbini Sadem?

-Belli etmiyorsun ama paramparçasın.

-İzin ver kırılan tüm parçalarını tekrar birleştireyim, bulamadığımız eksik parçalara da kendi parçalarımı koyarım. Yeter ki biz bir puzzle gibi tamamlanalım..

-Yeter ki sen gül, dolu dolu bakmasın gözlerin..

-Umutların kendini gerçekler uçurumundan atmış, gerçekler ise düşlerinin bileklerini kesmiş be Sadem.

-Ondan sen böylesin. Gözünden değil de kalbinden düşmüşler.

-Kırık kalbinden öpüyorum Cennet güzeli. Sana sözüm olsun bir gün o kalbin içinde olup, her zerresinden öpeceğim güzelim..