Story cover for Secret by MemoryLine
Secret
  • WpView
    LETTURE 2,878
  • WpVote
    Voti 311
  • WpPart
    Parti 18
  • WpHistory
    Tempo 59m
  • WpView
    LETTURE 2,878
  • WpVote
    Voti 311
  • WpPart
    Parti 18
  • WpHistory
    Tempo 59m
In corso, pubblicata il gen 24, 2015
"Rzeczywistość potrafi być na prawdę okrutna. Zmienia ludzi. Zmienia ich pogląd na świat. Stawia niewinnych w najgorszym świetle. Pokazuje jacy ludzie są na prawdę. Ukazuje nam prawdę -..... głęboko skrywaną .Sprawia, że kłamiemy, cierpimy, kochamy.

-Doskonale się spisałeś Marku - odpowiedział jeden z nich. Byłam przerażona, nie wiedziałam o co im chodzi.
-Jednak trochę długo Ci to zajęło, teraz my się nią zajmiemy.-Jeden z tej grupki mężczyzn po tych słowach podszedł do mnie i wziął od Marka.
-Nie!!!! Zostaw!!! Marek co się tu dzieje- Próbowałam się wyrwać ale na marne.
-Teraz należysz do nich kotku- powiedział posyłając mi chytry uśmieszek.
Tutti i diritti riservati
Iscriviti per aggiungere Secret alla tua Biblioteca e ricevere tutti gli aggiornamenti
oppure
Linee guida sui contenuti
Potrebbe anche piacerti
Dym di Blondyna3243
8 parti Completa
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.
Potrebbe anche piacerti
Slide 1 of 7
Ten jeden uśmiech (ZAKOŃCZONE) cover
Posedlý vrahem /Dokončeno/ cover
Dym cover
Splněný Sen cover
Ztracené srdce cover
Nekonečná show cover
''Droga do wolności'' cover

Ten jeden uśmiech (ZAKOŃCZONE)

24 parti Completa Per adulti

Jedyne co przeszkadza Brendzie na upragnionym urlopie to przystojny Włoch, który uczepił się już w samolocie. To miały być wakacje marzeń na gorącej wyspie. Miała odpocząć i naładować pozytywną energią. Niestety, lub stety na jej drodze staje Patrizio, który podczas kolacji dosiada się do stolika i bezczelnie kradnie rogalika z Brendy talerza. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że był to ostatni smakołyk jaki wyhaczyła na koniec kolacji. Rozpoczyna to serię różnych zdarzeń między nimi. Do tego stopnia, że mężczyzna w jej oczach okazuje się być po prostu dupkiem. Jednak wszystko zmienia się w momencie, gdy ratuje dziewczynę z opresji. Historia pisana w duecie