Deniz'in Sessizliği

Başlıyorum kafamdaki dünyamı bu internet sitesine yazmaya..

Sabahtı güneş herzamankinden daha güzel parlıyordu kuşlar güzel sesler çıkarıyorlardı.Ve bende mükemmel horluyordum aynı ayı gibiydim .Başımda mırıldanan bir abim, içerden kahvaltıya çağıran annemin sesiyle kalktım. Abim ''Açelya piçi kalksana bebek gibi yatıyorsun bir bana bak bir de sana salak kalk '' diyip duruyordu.Şaşırmadım çünkü abimin takma adı egoist prens. Kelimeleri bazen ağır olsada kendisi bir gülümsemesiyle herşeyi unutturuyor.Annem sinirle ''Kalksana kızıım hadi ''dedi.Ben mal gibi ortalığı süzüp,hemen masaya oturdum.Oturmama kalmadan annem ''Açelya git elinizi yüzünü yıka tuvalete gir'' demez mi ? Yerimden fırladım fırlarken serçe parmağımla koltuğun kenarı yine öpüştü -sevgililer-. Başladı böyle bir sabah.Her gün olduğu gibi mutlu uyandım.Ama meğerse sonunu bilmediğim bir denize ilk yolculuğuna atılmışım.