"A Beautiful Scar of Yesterday"
- Reads 222
- Votes 0
- Parts 31
"Tell me, ano bang kasalanan ko? Itatama ko yun. Pe...ro Louie... wag ganito. Mahal na mahal kita." Tuluyan nang pumatak ang mga luha ko. Ito ba yung sinasabi niya? Kaya ba parang malungkot siya lagi?
"Walang mali sa'yo... wala kang kasalanan Nerie. Mapagmahal kang babae kaya marami ang magmamahal sa'yo. Mahal kita pero..."
"Pero... ano?" Tuloy ko.
"Mahal ko na siya..."
Nabigla ako kaya nasampal ko siya.
"Siya ba ang dahilan? Totoo ba ang naririnig ko tungkol sa inyo?" Ang sakit lang. Totoo pala.
"Patawad... pata...patawarin mo ako." Nakatungong anas ni Louie.
Tumawa ako ng pagak.
"F*q Y**! Go to h*ll!" sigaw ko at naglakad na ako palayo.
~nasaktan ako.~
---------------------------------
"Yes, Nerie... ang saya-saya ko. May good news ako sa'yo." Tuwang tuwa niyang pahayag. Hinawakan pa niya ang kamay ko kaya napangiti ako. Sheeezzz... kinikilig ako.
"May sasabihin din ako sa'yo." Ganting sabi ko. Ano kaya magiging reaksyon niya?
"Ano naman yun?"
BITIN? BASAHIN MO NA! --BMY
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Forgotten LOVE (COMPLETE)
Prologue: Isa lamang akong simpleng babae, masayahin. tahimikin, loka-loka't pilosopo minsan pero sinasabi ko sa inyo... kapag nakita ninyo ako mahuhulog kayo sa'kin... haha.. totoo yun. maganda ako... Pero sa kabila ng pagkaloka-loka at pagkamasayahin ko ay may dinadala din akong sakit at takot mula sa nakaraan... Haaay naku!! Ibahin na nga lang natin ang topiko, mamaya magiging emosyonal na ako dito... Hehe.. May sasabihin nga pala akong sekreto.... "Ano ba yan SHINIZE ang bagal mong kumilos, malelate na tayo! Ano ba kasi yang ginagawa mo jan?!" sigaw ni Syl mula sa baba. "Sandali lang naman Syl. Huwag ka ngang sumigaw jan." nandito na pala siya. "Aba't! Haist! Bilisan mo!" Hehe. Ano na nga yung sasabihin ko?! Ah oo nga pala yung sekreto ko. Huwaaaahh! Ano ba yan, hindi ko pa nga sinasabi kinikilig na ako! Shems! Pero ito na. May kababata kasi ako, pero matagal na rin kaming hindi nagkita simula nung nasa Grade School palang kami. Haaayyy, pero may gusto ako sa kanya! Yieee, kinikilig ako. Shyet!! >.< "SHINIZE!!" Patay!! Nakalimutan ko, nandito pala si Syl. "Waaaah! Heto na, heto na, bababa na ako! Tapos na ako sa ginagawa ko!" panira naman to ehh. tsk. "Tss. Ano ba kasing ginagawa mo at ang tagal-tagal mo doon sa taas?" "Ahh...basta, halika na! Sibat na tayo. Pagalitan pa tayo ni Prof. Cross ehh. Ma, alis na po kami!" "Sige, mag-ingat kayo." Mama "Kasalanan mo, pag nangyari yun." Syl. "Huhuhu.. Oo na, kaya ito na nga oh, hinihila na kita." "Tss. Pahamak ka talaga kahit kailan." bulong niya. "Hehe." Buti nalang at tumahimik na si Syl! Haaay ang aga-aga masungit na siya, pero teka..di kaya may dalaw siya ngayon? Whaaa!! Huwag naman sana, nakakatakot pa naman yun tuwing dalaw niya. A/N: Hello po sa inyo! *kaway kaway* Kakagawa ko lang po ng story na to at bago lng din po ako dito. Sana po magustuhan niyo...Complete
Love Or Inheritance
"I'm... So... Sorry..." sabi ni Marie. Dun ko lang malaman na umiiyak siya. Naiiyak na din ako. Ayokong makita siyang umiiyak. Nasasaktan din ako. "Halika." Niyakap ko siya. Hinalikan ko ang noo niya. Naiiyak na ko, pero pinipigilan ko. I have to say goodbye, at a time that I'm not yet ready to let go. "I have invested my feelings for him. Mahal niya ko..." Pinunasan ko ang luha niya. Hinalikan ko siya ulit sa noo. "I love you but I have to let you go." "I.. know..." Di siya tumitigil sa pag-iyak. Pinipigilan ko ang pag-iyak. Ngayon ko lang na-realize kung gaano ko kamahal ang babaeng to. "I don't actually know what to do. The best thing left to do is to set you free." Nagsisimula na din akong umiyak. "I would have chose you." "But you didn't." Dumating yung waiter. Dala yung pagkain. Napatingin si Marie saken.Complete![Shh, Professor! [Unedited]](https://img.wattpad.com/cover/320305011-256-k403979.jpg)
Shh, Professor! [Unedited]
Professor x student I'm here at the field, watching the girl I love na nakaluhod habang nakalahad ang singsing sa babaeng umiiyak dahil sa saya. Ako dapat yan eh. "Will you marry me?" Tanong ng babaeng mahal ko. "Yes, Ash! I will marry you!" Sagot ng babaeng patuloy na lumuluha dahil sa saya. Isinuot na ng babaeng mahal ko ang singsing sa babae, at doon nagtagpo ang mata namin. Ang dating matang puno ng pagmamahal kung tumingin sakin, ngayon ay balik sa walang emosyon. Ang sakit. Pero naiintindihan ko siya, in the end I will still understand her. Siya yan eh, ang babaeng mahal ko. ____________________________ Hi! I hope suportahan niyo po ako, baguhan lang ako kaya sorry po sa mga wrong grammars. Keep safe!Complete
HILING: Kian Montenegro
. "Uy Cynthia, baka malasing ka na ha at rapen mo'ko he hehe," . "Ha haha! Kian, mas malakas pa ako sa kalabaw ok," . "Iba ka rin noh, nagwawaldas ka ng pera... iba talaga ang mga mayayaman," . "Hindi ako mayaman ok, tsaka 'di rin ako nagwawaldas ng pera ah," . "Ei bakit ginagawa mo'to?" . "Kian, papayag ka bang bigyan kita ng trabaho keysa sa pagca-callboy na 'yan?" sumeryuso na ang mukha ko habang nakatingin sa kanya, hoping he'll gonna' say yes." . "Oo ba basta kaya ko," . "Gusto kitang kuning partner ko, maging mag-asawa tayo," I started and he stopped then, nakatingin lang siya sa akin. . "Ha, ano kamo?" . "Ikaw na yatang lasing ei, sabi ko kukunin kitang asawa ko pansamantala... hindi habang buhay ok kaya 'wag kang matakot," natatawa ako. . "Seryuso ka ba?" . "Magsasama tayo bilang mag-asawa ok, pero kung may girlfrend ka ok lang, magkita kayo basta umuwi ka lang ha." Kaway ko kunwari sa kanya. "Sa akin din, pwedi rin akong makipagkita sa iba. Isang taon ang babayaran ko, kung magkasundo tayo sa susunod na taon... another bayaran na naman 'yun." . Natigilan siya. "Papayag kaya si Mama Rosa?" . "Walang hindi papayag 'pag pera ang katapat Kian. Tungkol sa pag-aaral mo, walang problema, mag-continue ka..." . "Madami ka na palang nalalaman sa buhay ko ah, pero seryuso ka ba talaga?" . "Oo, Kian..." . "Kung papayag ka, bukas sumama ka na sa akin," . . . written by: ionahgirl23 .Complete
My Student, My husband (Completed)√
Celeste Cassandra McLean , A 30 years old professor. Ang masayang pag eenjoy sa kanyang pagkadalaga ay biglang naglaho nang makatanggap siya sa ina ng isang mensahe kung saan sinugod ang ama niya sa hospital. Matagal namalagi ang ama niya na minsan ay binibisita niya, mag dadalawang buwan na ito sa hospital at wala pa ring progress ang pagpapagamot nito sa sakit, kasabay nun ang unti unting pagbagsak ng kompanyang pagmamay-ari ng ama. Dahil sa awa sa ama ay tinanggap niya ang alok nito, kahit hindi niya alam kung ano ay agad niya itong tinanggap, para sa ikabubuti ng pamilya niya ay gagawin niya lahat. " What the hell? " gulat na singhal nito sa ama na kasalukuyang nakahiga sa hospital bed. " This is the only solution Celeste, kung hindi natin magagawa ang gusto niya ay kakalas siya sa partnership sa kompanya natin. Alam mong Pinaghirapan natin yan diba? Gusto mo bang maisuko na lang ito agad? " tanong ng ama. " B-bakit daw pagpapakasal ang gusto niyang mangyari? Tsaka bakit ako Dad? Nandyan naman yung isa niyong anak. " inis pa rin siya dito pero kahit ganun ay napangiti ang ama. " Ikaw ang nakikita niyang nararapat para sa anak niya and i trust you Celeste. My favorite baby girl. " 2021Complete
MY HEARTLESS HUSBAND
kyryll???? blagggg kung anung tunog ang nagpagising sakin heto nanaman siya paniguradong sasaktan nanaman ako neto. inihanda kuna ang sarili ko kung anuman ang gagawin niya total sanay nanaman ako e. tatlong taon na kaming nagsasama bilang mag asawa pero nitong nakaraang taon nagsimula na siyang mag bago sa kadahilanang diko siya mabigyan ng anak . Andiyan na!! sabi ko. t*ng*nang buhay to ohh! bakit ko ba pinakasan ang lintik na babaeng to walang silbi tsk! .sabi niya sakin habang nanlilisik ang mga mata nito na nakatitig saakin.. manhid na ako sa lahat ng masasamang sinasabi niya sakin at memorized kuna atah ang lahat na masasakit na salitang binabato niya saakin tila ba'y wala na itong epekto sakin . fvck !! halika ka nga dito babae diba sabi ko sayo na wag kang lalabas nang bahay dito kalang pagsilbihan mo lang ako hanggang sa mamatay ka??? sabay hablot ng buhok ko. arayyyy! dave nasasaktan ako ano ba! tama na please!!!?? huh?? tama na tang*n*ng yan eh malandi ka eh? dba?? kaya deserve mong masaktan!!! nag grocery lang ako kanina kasi wala na tayong stocks na pagkain huhuhu! please!! tama na nasasaktan ako anu ba?? pilit kong tinatanggal kamay niya sa buhok ko nang bigla niya akong sampalin. pakkkk!!! hinawakan ko ang aking pisnge na namamanhid dahil sa sampal niya. Nag grocery huh?? eh may nakakita sayo may kasama kang lalaki sino ba yun?? lalaki mo huh? cguro nagpapad*l*g kana sa iba kasi hindi na kita tinatabihan?? hawak parin nito ang buhok ko. wala dave please maawa ka sakin!! yung lalaki kanina kaibigan ko lang yun at kababata ko.. wala akung lalaki please bitawan mo na buhok ko please!?? pagmamaka awa ko!! bago niya bitawan ay isang suntok muna sa sikmura ko ang binigay sakin bago siya umalis. at ito nanaman ako iniwang luhaan habang hawak ko ang tiyan ko.Complete
December's Midnight When He Gone ✔
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!Complete
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Complete
Prologue: Isa lamang akong simpleng babae, masayahin. tahimikin, loka-loka't pilosopo minsan pero sinasabi ko sa inyo... kapag nakita ninyo ako mahuhulog kayo sa'kin... haha.. totoo yun. maganda ako... Pero sa kabila ng pagkaloka-loka at pagkamasayahin ko ay may dinadala din akong sakit at takot mula sa nakaraan... Haaay naku!! Ibahin na nga lang natin ang topiko, mamaya magiging emosyonal na ako dito... Hehe.. May sasabihin nga pala akong sekreto.... "Ano ba yan SHINIZE ang bagal mong kumilos, malelate na tayo! Ano ba kasi yang ginagawa mo jan?!" sigaw ni Syl mula sa baba. "Sandali lang naman Syl. Huwag ka ngang sumigaw jan." nandito na pala siya. "Aba't! Haist! Bilisan mo!" Hehe. Ano na nga yung sasabihin ko?! Ah oo nga pala yung sekreto ko. Huwaaaahh! Ano ba yan, hindi ko pa nga sinasabi kinikilig na ako! Shems! Pero ito na. May kababata kasi ako, pero matagal na rin kaming hindi nagkita simula nung nasa Grade School palang kami. Haaayyy, pero may gusto ako sa kanya! Yieee, kinikilig ako. Shyet!! >.< "SHINIZE!!" Patay!! Nakalimutan ko, nandito pala si Syl. "Waaaah! Heto na, heto na, bababa na ako! Tapos na ako sa ginagawa ko!" panira naman to ehh. tsk. "Tss. Ano ba kasing ginagawa mo at ang tagal-tagal mo doon sa taas?" "Ahh...basta, halika na! Sibat na tayo. Pagalitan pa tayo ni Prof. Cross ehh. Ma, alis na po kami!" "Sige, mag-ingat kayo." Mama "Kasalanan mo, pag nangyari yun." Syl. "Huhuhu.. Oo na, kaya ito na nga oh, hinihila na kita." "Tss. Pahamak ka talaga kahit kailan." bulong niya. "Hehe." Buti nalang at tumahimik na si Syl! Haaay ang aga-aga masungit na siya, pero teka..di kaya may dalaw siya ngayon? Whaaa!! Huwag naman sana, nakakatakot pa naman yun tuwing dalaw niya. A/N: Hello po sa inyo! *kaway kaway* Kakagawa ko lang po ng story na to at bago lng din po ako dito. Sana po magustuhan niyo...
More detailsContent Guidelines