YALNIZ
  • WpView
    Reads 360
  • WpVote
    Votes 15
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, May 4, 2015
Yalnız bir kız, Düşman bir aşk, Ve içi kan dolu bir vasiyet. Ben Özgür Ekici. Hiç bir zaman anne şevkati tadamamış ve henüz 17'sinde herşeyini kaybetmiş bir kızım. Babam... Yalnızlığı bu kadar sevmeme rağmen 17 senelik hayatımda yalnızlığı asla hissettirmeyen ama 18. yaşıma üç ay kala beni sonsuza kadar yapayalnız bırakan adam. Bana asla hissettirilmeyen yalnızlık artık hiç peşimi bırakmayacaktı ama sanırım sonsuzluk o kadar uzun sürmeyecekti... Yine her zamanki saatinde her yerinden kanlar süzülen mesleğini sürdürebilmek için yola çıkmıştı. Bir keskin nişancı... Babamın ölümünden sonra altüst olan hayatımı onun yarım bıraktığı işi bitirmeye adadım.Fakat çıktığım bu yolda asla tatmayacağımdan emin olduğum duyguları yasak ve hastalıklı bir şekilde tadacağımı nereden bilebilirdim ki...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines