PEYDERPEY

"Bu yük çok fazla.." dedim gözyaşları içinde. Titreyen ellerim sol göğsümün üstüne yerleşirken hıçkırdım. "Dayanamıyorum artık. Mahvoldum."

Gözlerim kapanırken iki gözümden birer damla daha yaş yanaklarımdan süzüldü. Yerde öylece dizlerimin üstünde durmaya devam ettim. Karşımdaki bedenin benim gibi çöktüğünü hissederken gözlerimi açmadım. Açamadım.

Sağ omuzumda hissettim el bana gerçekliği hatırlatırken yavaşça araladığım yaşlarla dolu yeşil gözlerim karşımdaki sisli kahverengilerle karşılaştı. Yavaşça bedenini bana yaklaştırıp çenesini başıma yerleştirdi. Yüzüm göğsüne yerleşirken elleri belimi sardı. Sıcak bedeni tekrar gözlerimi kapatmamı sağlarken bir hıçkırık daha koptu boğazımdan.

"Ağla, güzelim. İstediğin kadar ağla." boğuk sesi ulaştı ilk kulaklarıma. "Ama daha sonra bu gözyaşları bir daha akmayacak. Sen dimdik ayağa kalkacaksın her zamanki gibi. Güçlü olacaksın. Ablana destek olacaksın."

Başım iki yana sallandı. "Güçlü nasıl olunur unuttum artık Seyit Ali. Bu..bu çok ağır. Bedenimden zorla kalbimi sökmüşler gibi. Ben ne yapacağım artık bilmiyorum." bir hıçkırık daha koptu boğazımdan. "Çok..çok korkuyorum."

"Ben varken korkma hiçbir şeyden. Geçecek her şey." Yüzümü büyük avuçlarının arasına alıp bedeninden uzaklaştırdı. Baş parmakları gözyaşlarımı silerken titreyen göz bebekleri gözlerimden bir saniye çekilmedi. "Bulacağım onu. Sonra bu gözyaşlarına sebep olan o şerefsizi kendi ellerimle boğacağım. Yemin ederim."

✿

Leylanur Çamkıran.

Tek aşkı vatan olan adamın yüreğine taht kurarak asıl olması gereken düzeni sağlayan bir kadın.

Acıların içinde kaybolan kadına yolunu gösteren bir askerin hikayesi.

Wattpad'te 'Peyderpey' isimli ilk kurgudur