Siyahent-Sır ( Devam Ediyor )

Hayat susuz bırakmıştı insanoğlunu bizler suya hasret kalmıştık ,bizim kaderimiz bu muydu?

"Kırışıklıkları görünmesin diye gülmeyi unutmuş bir coğrafyada tebessümünle baharı uyandırasın "

Dilimin söylediklerine tezat,Gözlerim onun heybetli omuzlarını seyrederken , yıkılmayan buzdan bir duvardı sanki adam , kendi gücünü kolaylıkla farkettiriyordu bu onu hayrete düşürüyordu .
Duymamıştı dilimden fark etmeden söylediğim şeyi

"O bahar uyanmayacak !"

Birden ondan gelen genzini yakan sinirler yanardağından çıkan patlama gibiydi ,bu ses kadını korkutuyordu.