IHLAMUR AĞACI

"Kalbimi yine kırıp geçtiler. Hemde en mutlu günümde, bir yaş daha aldığım gün gelip hüznü içime koyup gittiler. İnsanlar neden bu kadar kötü anlamış değilim. Herkes birbirinin açığını bulup canını yakmaya çalışıyor. Nasıl hamle yapsamda karşımda ki ağlatsam diye. Bugün bana yapmayı başardılar. Onun yeniden şehre döndüğünü duydum. İki yıl önce beni gelinliğimle terkeden adam yeniden dönmüştü. İnsanlar onun dönüşünü geçmişimle vurarak yaptılar. Zavallı kızcağızı gelinlikle bırakıp gitti ne yüzle dönüyor. Kim bilir ne ögrendide bırakıp gitti diye bir sürü konuşmalar. Hepsini kulak arkası ettim ama sol köşemde bir yer çok acıyor. Bir insan aşık olduğu kadını neden terkeder ki? En mutlu gününde hiç açıklama yapmadan neden bırakıp gider? Ondan alacağım öyle cevaplar var ki, en önemlisi ondan alacağım bir kalbim var."

Ve ben gerçeği öğrendiğim an bir kez daha yıkılacaktım. Çünkü hiç bir zaman anne olamayacaktım. Hayat bana darbe vururken, en sevdiğim bunu öğrenip oda bana çelme takıp gidecekti.