Asiller ve Asiler

***
Karanlığın içinde bir bebek görüyorum "Sen bir cezasın"
Ağlıyor ve gülümsüyor "Sen en büyük günahsın."
Saçları alev "Sen hem ateşlerin."
Gözleri okyanus gibi "Hem de okyanusların en büyük utancısın."
Bebeğin yanına yaklaşıyorum.
Yaklaştıkça karşımda bir ayna beliriyor.
Kendimi görüyorum.
Saçlarım alev.
Gözlerim okyanus gibi.
Yüzüme dokunuyorum. Bir porselen gibi çatlayıp dağılmaya başlıyor.
Çığlık atıyorum, ayna parçalanıyor.
Arkama dönüyorum. "Kaçamazsın."
Yine bir ayna görüyorum.
Bu sefer arkamda biri beliriyor.
Siyah kanatları var. "Ben korurum seni."
Ona bakmak için arkama dönüyorum. Arkasını dönüp gidiyor. Kanadı kopmuş. Kanlar akıyor.
Bir ses yükseliyor. "Kimse seni benden koruyamaz."
Kaçıyorum. Bir kahkaha yükseliyor.
Üstünde koştuğum toprak çöküyor ve ben içine hapsoluyorum.
Gözlerim siyah kanatlıyı arıyor. Bağırıyorum.
"Koru beni!"
Toprak üstüme çökerken tüyler ürpertici bir yüzü görüyorum. Yemyeşil gözleriyle bana bakıp gülümsüyor.
Üstüme ölümün ağırlığı çöküyor. Nefes alamıyorum.
Alevleri saçında..
Okyanusları gözünde hapseden bebek şimdi daha çok ağlıyor.
Acı çekiyor.
Ve sonunda gözlerim kapanırken
Bebeğin ağlaması da son buluyor...