Medcezir

Sen izini sürdüğüm kuyruklu yıldızım
İçimdeki tek mevsim kaybettiğim baharım
Ben kaderin tozuyla savruldum yanına
Suya kanmamış susuz gibi
Aşık oldum kana kana
Bir kağıt kesiği gibi acıttı canımı ayrılık göz yaşın bende yara
Herkes kendi kaderini izler
Aşk yol gösterir kaybolan ruhlara
Ateş söner, kül dağılır gider
Zerre olur savrulur yokluğa
Sen ateşin kaynağı
Ben bir deli pervane
Yolumu kaybettim,sürgünüm sensizliğe