En Çok Da Seni Seviyorum

Sıradan bir okul günüydü. Hersey çelme takmanla başladı. Seni biraz tanıyor, biraz tanımıyordum. Her neyse. Biz birbirimizi Facebook'ta falan bulduk. Konustuk. Sonra kamera açmaya falan başladık. Seni her görmemde biraz daha hızlı çarpıyordu kalbim. Herkes bizi sevgili sanıyordu. Ben kendimi tutamayip ağlıyordum karşında. Sen ağlama değmez. Deyip geçiyordun. Ama öyle değildi. Seni seviyordum artık elimde olan birsey yoktu. Gönlüm sana kaymisti bir kere. Sonra itiraf ettim seni sevdiğimi. Sende bana itiraf ettin. Sonra biz çıkar gibi olduk. Bağlar koptu birkaç gün sonra. Sen benden gıcık almaya başladın. Git gide uzaklaşıyordun. Kayip gidiyordun ellerimden. Tutamiyordum seni. Sonra ben başka biriyle çıkmaya başladım ama hiç sevmiyordum onu. Yakın arkadaşımla teneffüse çıkmıştık.
Seni taniyordu. Tam da senin yanından gecerken "Senin ki nerde ?" diye sordu. Sen bana bi baktın, "Yeni sevgilin hayırlı olsun." dedin. Kotulendim. O günden beri hiç ama hiç aklımdan çıkmadın.