How it all started (Greek Fanfiction)

How it all started (Greek Fanfiction)

  • WpView
    Reads 2,149
  • WpVote
    Votes 121
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Mar 3, 2015
Η Έμμα Γόντενφιρκ πάντοτε ήθελε να μοιάσει στα κορίτσια της ηλικίας της, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε. Ποτέ δεν ένιωσε φυσιολογική. Και σε αυτό δεν έφταιγε ούτε ότι ποτέ δεν γνώρισε τους γονείς της, ούτε ότι μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο αποκλεισμένη από τους υπόλοιπους, επειδή μπορούσε να κάνει πράγματα που δεν μπορούσε να εξηγήσει. Έφταιγε άρα που μπλεκόταν σε δύσκολες καταστάσεις χωρίς να το θέλει; Που ένιωθε τόσο μόνη όλη την ώρα; Αλλά αυτά δεν είχαν σημασία. Κανείς δεν μπορούσε να την καταλάβει, όπως νόμιζε. Ούτε η ίδια δεν μπορούσε να καταλάβει τα μυστήρια που την περιτριγύριζαν.  Ποτέ της δεν είχε δώσει σημασία στον Σείριο Μπλακ, έναν συμμαθητή της στο Χόγκουαρτς ώσπου στα δεκαέξι της τον παρατήρησε για πρώτη φορά.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MINE? [✓]
  • 𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™
  • Narcissist's Empire [✔️]
  • one shotes
  • I don't like you😡. Jeon Jungkook ff
  • "Wrong Door, Right Boy"
  • Διαλέξαμε εμάς εκεί όπου δεν μας ξέρ�ουν
  • Roomates "by accident" [✓]
  • Like a friend
  • Σκέφτηκα τη Θάλασσα [#elenianna  fanfic]

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

More details
WpActionLinkContent Guidelines