"Güzel bakıyorsun." Dedi fısıltılı bir ses tonuyla, bu iltifat dudaklarından döküldüğünde ne kadar ciddi baksa da yüreğim yumuşadı. Birkaç dakika önce kan kusturmamış gibiydi, beni hasta etmemiş gibiydi.
"Güzel baktıran bir adamı seviyorum." Dedim ona karşı daha yüksek bir ses tonuyla. Ona karşı bu zayıflığım beni yok ediyordu.
"Seni bu kadar kırmışken nasıl sevebiliyorsun beni?"
"Bilmiyor musun?"dedim ve duraksadım.
Gözlerine derin derin baktım ve elimle yanımızda uyuyan bebeğimizi işaret ettim.
"Ben bir anneyim, bir kadınım ve senin eşinim. Kusurlarını yük etmem kapatırım."
Dudakları dudaklarımla buluştuğunda içimde beliren ateş alev almıştı çoktan.
O yangındı, ben yangınıma körükle gidiyordum.
All Rights Reserved