Mafya adamla seri katil bir kadın intikam için birleşince ne mi olur? Hadi gelin birlikte okuyarak neler olacağını görelim
Efdal'in ölümüyle birlikte onu son kez görmek için morga giren Ceylin Efdal'in göğsünün ortasındaki o anahtar simgesini fark eder. Abisi ölmeden önce ona intikam almak için teklif sunan Kuzgun'un yanına gider ve teklifini kabul eder, fakat planlarını ters düşüren bir şey vardır ki o da en büyük engelleriydi.
Aşk, onların en büyük engelleriydi...
~~~~~
Titreyen elimi korkakça havaya kaldırdım. Dolu gözleri sessizce beni izliyordu. Parmak uçlarım narince ıslak kirpiklerinde dolaştığında gözlerini anında kapatmış dudaklarından titrek bir soluk bırakmıştı. Aramızdaki milimlik dereceyi bile sıfıra indirmek istercesine kalan bir adımı da attım. Kaşları acıyla çatıldı ve başını onaylamazca salladı. Kendi içinde verdiği savaşı sessizce izlemekle yetiniyordum.
"Sevme beni, benim cehennemim seni yok eder." diye yalvarırcasına fısıldadı. Sözleri bir zehir gibi kulağıma işledi. Bu cümlenin altında ezilircesine bir süre nefes alamadım.
Ben zaten cehennemdim, onun cehennemi bana sadece cennet olurdu.
Usulca göz kapaklarını aralayarak sarsılmış ifademi izledi. Yalvarırcasına baktı bana, iri eli titreyerek havaya kalktı ve gözümden akan yaşı izledi. Sessizce o yaşı tutup silmesini bekledim ama o elini havada tutmaya devam ederek usulca yanağımdan akıp çeneme doğru yol alan yaşın gidişini izledi.
"Eğer o cehennemde sen varsan Kuzgun, ben seninle yok olmaya varım." dedim ve elimi ona doğru uzattım. Gözlerinden geçen umut pırıltısı beni daha da cesaretlendirdi.
"Benimle cehenneminde yok olur musun?"
Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi.
Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi.
Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi?
İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri.
Mumlar üfledim, dilekler diledim.
Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim.
Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde
Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim.
🏀
"Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?"
"Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."