YALAN

"Ali ben? Hastanede tanışmıştık?" dedim abimin gözlerinin içine bakarak.

Ben onun her şeyini bilirken o benim varlığımdan bir haberdi.

"Kusura bakma, tanıyamadım bir an."

"Sorun yok." deyip gülümsedim.

Şimdilik sorun yok abiciğim.

***

"Asyaa!"

Arkasına bakarak koştuğu için beni göremedi. Tam düşecekken kolundan yakaladım. Korku dolu gözleri, gözlerimi buldu.

"Bırakma onu." bize yaklaşan şerefsize sırıtarak baktım. Sonra kıza dönüp "Kandan korkuyorsan arkana bakmadan uzaklaş ya yok hoşuma gidiyor diyorsanda geç otur." deyip bankı gösterdim.

Kız bana şaşkın ve korku dolu gözlerle bakarken kolunu bıraktım ve eceline gelen şerefsize döndüm.

Stres atmam lazımdı.

"Sen-" konuşmasına izin vermeden kafayı gömdüğüm gibi yere serildi.

Boş sokakta yankılanan çığlık sesiyle koşma sesi duydum. Bakışlarımı yerde kıvranan şerefsizden giderek uzaklaşan kıza döndürdüm.

Ben bu kızı nerden hatırlıyorum acaba?

***

Yorum ve oylarınızı bekliyorum canlarr