ERİK AĞACI
- LECTURAS 157,974
- Votos 36
- Partes 2
Concluida sáb, jul 19, 2025
Hayat abilerim konusunda yüzüme gülmemişti belki fakat... Yaradan beni bununla imtihan etmişti.
Ben her daim kalkmalıydım ve her daim dimdik durmalıydım.
Çünkü insan her şeye rağmen devam etmek zorunda hisseder kendini. Devam etmezse sendeleyip düşmekten korkar. Yaşadığı onca şeye rağmen hep ileriye gitmek ister. Ama bazı yaşananlar emarelerini hep en ileriye taşır, seni hiç beklemediğin yerden vurur. Bu da senin imtihanındır. Eğer imtihanını sevmeye çalışırsan, hayatta seni sevmeye çalışır.
Düşe, kalka...
Todos los derechos reservados
#92
çakır
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Varlığın Yokluğu
Depoda, ölümün ağırlaştırdığı bir sessizlik vardı. Bu sessizlik, art arda çekilen iki tetikle parçalandı. Biri benim silahımdan, diğeri onun silahından çıkan sesti. Silahlarımız birbirimize çevriliydi. Aramızdaki mesafeye rağmen, çatık kaşlarının altındaki bakışlarında bana duyduğu öfkeyi net biçimde görebiliyordum. Bu, sıradan bir öfke değildi; bedeni gergindi, çenesi öfkeyle kasılıyordu. Bana olan nefretini gizlemeye çalışmıyordu. Oysa bu nefreti hak ettiğimi düşünmüyordum. Ama yaptıklarım, onun bilmediği bir iyiliğin bedeliydi. Düşüncelerim dağılmışken, gür ve sert sesi deponun içinde yankılandı: "Yalancı! Kanı bozuk o şerefsizlerden yana olan sana nasıl inandı bu aptal kalbim... Nasıl kandı bu aptal kafam!" Sözleriyle birlikte yumruğunu göğsüne indirdi, ardından başına vurdu. Sonra silahını, göğsümle karnım arasına doğrulttu. Tereddüt etmiyordu. İstediği tek şey vardı: ölüm. Ben ise yüzüme soğuk bir ifade yerleştirip, ona istediğini vermek istercesine konuştum: "O hâlde çek tetiği. Neyi bekliyorsun? Sana da, devletine de ihanet ettiğime inanıyorsun zaten. Sana..." Cümlemi tamamlayamadan silah patladı. Mermi bedenime saplandığında nefesim kesildi. Dizlerim titredi ama yere düşmedim. Gözlerimin karardığını hissettim. Burası son olmalıydı. Onu son kez görüyordum. Elimdeki silahı tutacak gücüm kalmamıştı ama namluyu ondan ayırmadım. Başım dönüyordu; yine de dimdik durmaya zorladım kendimi. Geri adım atmadım. Onun boğazından kopan o çaresiz haykırışı duydum. Ardından bana arkasını dönüp gidişini izledim. Gitmesini... hiçbir şey söylemeden. Sonunda silah elimden düştü. Bedenim de onunla birlikte beton zemine çarptı. Nefes almak her an biraz daha zorlaşıyordu. Kurşunun açtığı yaradan akan kan, bedenimi terk ederken hiçbir şeyi geri getirmiyordu. Gözlerimin önünden her şey geçti ....
Sayın Savcım
Ben TÜRKİYE Cumhuriyet Savcısı Defne TÜRKERİ gelin çalkantılı hayat hikayemi birlikte yaşayalım.Concluida
KANLA YAZILAN KADER / GERÇEK AİLE
Valeriya... Rusya'da yaşayan 16 yaşında genç bir kızdı. Hayatını Türk bir anne ile Rus bir babanın kızı olduğuna inanarak sürdürüyordu. Kimliğini, geçmişini ve geleceğini bu gerçeğin üzerine kurmuştu. Ta ki bir gün ailesi onu karşılarına alıp konuşana kadar. O an söylenen birkaç cümle Valeriya'nın bildiği her şeyi yerle bir etti. Gerçek sandığı anılar çatladı, güven duyduğu bağlar çözüldü. Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Çünkü bu sadece bir itiraf değildi... Bu, kanla yazılmış sırların, acı bir dramın ve geri dönüşü olmayan bir kaderin başlangıcıydı. ° Hikayenin eski adı: Valeriya / Gerçek Ailem -Aşiret- Reklam yapmayın, diğer hikayelerden bahsetmeyin siliyorum. 04/07/2022 17/06/2024
YILDIZLAR
Depsesif sorunlarla boğuşmakta olan insanların bir araya gelip kurdukları dans gurubun yükselişini ve düşüşünü anlatıyor. Tanıtımı okuyarak zihnimdeki ücretsiz sinemadaki yerinizi ayırtabilirsiniz.
Ben Bir Asker Kızıyım
Bir Albay kızı. Yakışıklı ilgi odağı başarılı bir Subay Ve "tesadüf" diye adlandırılan karşılaşma. Diğer yandan ilgi çeken Demir ve Arda ikilisi. Dikkat edin ! Bu hikayede ki olayları takip ederken biraz şaşırabilirsiniz! İyi okumalar. Ya da kaybolmalar...Concluida
portakal reçeli 🍊 (Düzenlenecek)
öğle vaktinin en kavurucu olduğu zaman dünyaya gelmişti küçük kız bebek yine aynı zaman ve günde terk edildi bir yetimhane köşelerine atıldı hor görüldü ağladı sesini duyan olmadı düştü kaldıran olmadı saçını okşayan bir el olmadı minicik başıyla hayata tutundu herşeye rağmen bir ailesi olsun istedi peki buldumu o aileyi ya ilerde öz ailesi ortaya çıkarsa doğduğundan beri görmediği annesini görürse? hadi gelin hep beraber Selvinin hayatına göz atalım ❤️❤️❤️Concluida
KARANLIK| ASKERİ KURGU
Seneler önce büyük bir katliamın ortasından sağ çıkan iki kişiden biri olan Anna, kendini kurtaran Türk Askerlerine büyük bir sevgi besler. Asker olmaya karar veren küçük kız bu hayale tutunarak büyür ve başarılarıyla herkesin hayran kaldığı ama kimsenin yüzünü görmediği bir efsaneye dönüşür. İsmini sadece güvendiği insanlara söyleyen Anna, dağlara aşık yaşayan biridir. Ona göre dağ, özgürlük demektir. Yapmaması gereken bir şeyi yaptığından dolayı son tek görevine çıkmak üzere Mike'ın yanına ajan olarak gönderilir. Mike, ellilerinin ortasında İtalyan asıllı bir Amerikandır. Türklere olan düşmanlığı yüzünden bir çok eylem düzenler. Bu eylemler Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından her defasında sekteye uğratılır. Mike, her işine taş koyan Börü Timi yüzünden istediği intikamı alamayınca Anna'yı, öğretmen sıfatıyla Börü Timi'nin içine gönderir. Asıl olaylar buradan sonra başlar. Acı, göz yaşı ve kapı ardına itilmiş gerçekler... Sizce bu hikâyenin kazananı kim olacaktır? "Gerçek adını söyleyecek misin?" "Sana güvenmiyorum Yüzbaşı." "Duygularımız karşılıklı muhbir." Başlangıç tarihi: 28 Mart 2023![DİLSİZ KOMUTAN [TAMAMLANDI]](https://img.wattpad.com/cover/350258805-256-k63948.jpg)
DİLSİZ KOMUTAN [TAMAMLANDI]
Herkes onun dilsiz olduğuna ve hatta erkek olduğuna inanıyordu. Yüzündeki mskesi ve göğsüne taktığı korsesi ile komutanları dışında kimse ile konuşmaz ve kimseye gerekmediği müddet cevap vermezdi. Tüm bunlara rağmen timi bilirdi onun kadın olduğunu. Tomris tüm o sert hallerine rağmen, kendi öksüzlüğüne rağmen evde onlara ana baba olurdu. Fakat yine de mesafesini korurdu. Nice düşmanı yenen Tomris Türkmenov, Çocukluk aşkına yenilmişti. Kendini gizlemesinin nedeni sadece kurallar değildi. Oydu... Saçlarını sadece sevdiği adamın görmesi için her zaman maskesinin ardına sıkı sıkıya saklardı, Tomris başka erkeklerin o çirkin bakışlarından rahatsız olduğu için bunu sevdiği adama haksızlık olarak düşünür ve tüm kadınsal hatlarını kapatırdı. Hiçbir zaman açılamadılar birbilerine. Ölüm kapıya dayandı, işte o zaman çıktı ağzından o nameler; "seni seviyorum Alparslan... Sana aşığım... ne zaman oldu bilmiyorum ama oldu işte. Sende yadırgama. Seni sen sevmeden tam 12 sene önce, ilk gördüğüm andan beri seviyorum. " dediğinde göz yaşlarını tutamadı Tomris. " o kadar seviyorum ki senin kokun olmadan, sen olmadan uyuyamıyorum. O kadar seviyorum ki saçlarımı, bedenimi senden başkası görecek diye ödüm kopuyor. O kadar seviyorum ki senin için bedenimi gizliyorum. " dediğinde bir şok daha geçirdi Alparslan. " O kadar seviyorum ki... Kendimi senin için feda edecek kadar. " Dediği anda dağda bir kurşun sesi geldi... Alparslanın kucağında ki kadın küçücüktü, daha da küçüldü. Demin öptüğü dudaklardan acı dolu soluk çıktı. Kadın gözlerini kapattığında, Adam ömrünü kapattı... _________________________________________ #savaşcı 1 # tomris 1 # fısıltı 1 __________ TOMRİS TÜRKMENOVConcluida
Geçmişin Zincirleri
Geçmişin Zincirleri - Nisara "Abin yüzünden öleceksin." Bir mektup, karanlık bir gerçeği gün yüzüne çıkarıyor. Geçmişin gölgesinde kaybolmuş bir abi... Abisiyle yıllardır yüzleşmekten kaçan bir kadın... Ve ölümün, yıllardır gizlenen sırların ardında pusuda beklediği bir an. Karanlık bir geçmişin üzerine inşa edilmiş bir hayat, yıkılmaya çok yakındır. Aren'in nefret dolu bakışları, her adımda Nilda'yı bir zincir gibi sarar. Ve şimdi, tüm bu yılların ardından, yüzleşmek zorunda kalacağı bir gerçekle karşı karşıya. Bir mektup... Bir ölüm tehdidi... Ve kaybolan zamanın peşinden sürüklenen bir kader... Geçmişin zincirlerinden kurtulmak mümkün müdür, yoksa sonunda geçmiş, seni içine çeker mi? Geçmişin Zincirleri evrenine girmeye hazır mısınız? Başlama tarihi: 27 /08 / 2024
LAKAYIT | ✔️
"Şuan itibariyle şehirden bile çıkışınız yasak. Her hareketiniz kontrol altında tutulacak." "Peki sen, binbaşı?" Diye sordu. "Biyolojik olarak benim kızımsın. Kayıtlarda DNA testi raporu var. Neye güvenerek böyle konuşuyorsun?" "Merak etmeyin, Alkan bey. Benim konumum asla sarsılmayacak bir yerde." Lakayıt devletin en önemli projesiydi. Devlet beni görevden uzaklaştıramazdı. Akay atılsa bile Lakayıt olarak görev vermeye devam ederdi. Ne de olsa Lakayıt olmak bunu gerektirirdi. Devletine sonsuz güven vermek. (İşkence, yoğun küfür/argo kelimeler ve +18 sahneler olacaktır, bölümler belirsiz aralıklarla atılacaktır!) (Enişte 18. bölümde gelecektir! Ehehe) !!"LAKAYIT" ismiyle yayımlanan ilk ve tek kitaptır!! Bitiş Tarihi: 26 Mart 2025 🥇Albay // 12 mart 2024 🥇Askerkız // 12 mart 2024 🥇Gerçekaile // 12 mart 2024 🥇Kadınasker // 14 mart 2024 🥈Abilerim // 14 mart 2024 🥈Acı // 24 mart 2024 🥇Ötüken // 30 mart 2024 🥈Terör // 30 mart 2024 🥇 Askeriye // 28 mart 2025Concluida
Depoda, ölümün ağırlaştırdığı bir sessizlik vardı. Bu sessizlik, art arda çekilen iki tetikle parçalandı. Biri benim silahımdan, diğeri onun silahından çıkan sesti. Silahlarımız birbirimize çevriliydi. Aramızdaki mesafeye rağmen, çatık kaşlarının altındaki bakışlarında bana duyduğu öfkeyi net biçimde görebiliyordum. Bu, sıradan bir öfke değildi; bedeni gergindi, çenesi öfkeyle kasılıyordu. Bana olan nefretini gizlemeye çalışmıyordu. Oysa bu nefreti hak ettiğimi düşünmüyordum. Ama yaptıklarım, onun bilmediği bir iyiliğin bedeliydi. Düşüncelerim dağılmışken, gür ve sert sesi deponun içinde yankılandı: "Yalancı! Kanı bozuk o şerefsizlerden yana olan sana nasıl inandı bu aptal kalbim... Nasıl kandı bu aptal kafam!" Sözleriyle birlikte yumruğunu göğsüne indirdi, ardından başına vurdu. Sonra silahını, göğsümle karnım arasına doğrulttu. Tereddüt etmiyordu. İstediği tek şey vardı: ölüm. Ben ise yüzüme soğuk bir ifade yerleştirip, ona istediğini vermek istercesine konuştum: "O hâlde çek tetiği. Neyi bekliyorsun? Sana da, devletine de ihanet ettiğime inanıyorsun zaten. Sana..." Cümlemi tamamlayamadan silah patladı. Mermi bedenime saplandığında nefesim kesildi. Dizlerim titredi ama yere düşmedim. Gözlerimin karardığını hissettim. Burası son olmalıydı. Onu son kez görüyordum. Elimdeki silahı tutacak gücüm kalmamıştı ama namluyu ondan ayırmadım. Başım dönüyordu; yine de dimdik durmaya zorladım kendimi. Geri adım atmadım. Onun boğazından kopan o çaresiz haykırışı duydum. Ardından bana arkasını dönüp gidişini izledim. Gitmesini... hiçbir şey söylemeden. Sonunda silah elimden düştü. Bedenim de onunla birlikte beton zemine çarptı. Nefes almak her an biraz daha zorlaşıyordu. Kurşunun açtığı yaradan akan kan, bedenimi terk ederken hiçbir şeyi geri getirmiyordu. Gözlerimin önünden her şey geçti ....
Más detallesPautas de Contenido