YAKINIMDAKİ NEFES

YAKINIMDAKİ NEFES

  • WpView
    Membaca 181
  • WpVote
    Vote 16
  • WpPart
    Bab 5
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Kam, Apr 23, 2015
WpInfo
Fiksi
Romansa
Unutmak nedir ya da şöyle diyeyim unutulur mu?Peki o parçalar teker teker birleşirse ve senin hayatına devam etmene izin vermezse...Senin acını,nefretini,kinini yok sayarsa ve bunların üstüne ihaneti sana hatırlatırsa...Sana sevdiğin adamın can verdiği günleri hatırlatıp kendine bıçak yarası sanarsa...Ne yapmalısın güçlü olup yola devam mı,hıçkırıklarla zayıf noktanı açığa çıkarmak mı? Bunlara karar vermesi için yıldızlara bakması gerektiğine inanıyordu.Çünkü gecenin karanlığı içinde hapseden sadece onlardı... MERHABA BU HİKAYENİN TANIMIM ŞEYSİ İLERDE DİLERİM BÖLÜM GELİR BEĞENİLİRSE KAFAMDA BİR KURGU VAR BAKALIM NELER OLACAK.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#28
unutulmayan
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan