GECENİN KRALARI

"Ne üniversitesinden bahsediyorsunuz siz bu kız hasta be en ufak bir şeyde kriz geçiriyor sizde tuturmuşunuz bu kız üniversiteye gidecek diye"
Salih bey oturma odasında bir sağa bir sola gidip geliyordu. Karısı ve torununa dönüp tehditkar bir sesle "bu konu bir daha açılmamak üzeri kapandı. Sakın onun aklınıda karıştırmayın eğitimini bu yaşına kadar evde devam ettirdi. Şimdi de öyle olacak." Salih bey sözlerini bitirip oturma odasından ayrıldı.
"Hayır dede bu kız üniversiteyi okuyacak ve sende buna engel olmayacaksın."

💦

" Bu saatlerde orman senin için çok tehlikeli değil mi küçük hanım "genç kız gelen sesle hızla sesin olduğu tarafa döndü. Ağaçların ilerisinde kalan bedeni gördü. Yüzünü net göremesede gözleri onu belli ediyordu. Gözlerindeki ateş ne kadar uzak Olursa olsun karanlıkta olsa kendini belli ediyordu. Genç kız bir iki adım geriledi. Korkudan kalbi ağzında atıyordu. Anlında oluşan terler yavaşça yüzüne süzülmeye başlamıştı. Buz kesen elleri titremeye başladı. Yine bir krizin eşindeydi. Ağacın ilerisinde olan adam genç kıza doğru yürümeye başladı. Gidikçe yaklaşan beden genç kızın butün vucüdunun titremeye başlamasına sebep oldu. Gözleri bulanıklaşmaya başladı artık dizlerinde takati kalmamıştı. Gözlerini bir iki kez kırpıştırdı. Bulanıklığın geçmesi için azalması yerine daha da arttı. Dengesini artık sağlayamıyordu. Tam yere düşecekken genç adam belini kavrayıp onu tuttu. Genç kız bulanıklaşan gözleriyle adamın gözlerine baktı. Gözlerinin rengini net şeçememişti. Zaten kapanmadan önce duyduğu adamın son sözleri oldu.
" Bu akşam ormanda olmamalıydın"