Darling, I'm broken

To nie bajka, to moja historia- ta, od której zaczęło się piekło.
A sam diabeł tego dopilnował, by nie skończyło się ono dobrze.
Przynajmniej tak mi się kiedyś wydawało.

Nie ma szczęśliwych zakończeń, nigdy ich sobie nie wyobrażałam. Nawet w na głębszych marzeniach nie byłam na tyle odważna, by o nich myśleć.

Całe dotychczasowe życie spędziłam w klatce. Nie z betonu czy stali- takiej z obrzydliwych kolców, a każdy kolec był wspomnieniem,głosem,łzą.....kolejnym rozczarowaniem.
Byłam więźniem własnego umysłu, zakładniczką przeżyć, które wracały ciągle na nowo, za każdym razem, gdy zamykałam oczy.
I kiedy wydawało mi się, że nastał już ten czas
-dryfujac w czeluściach najciemniejszego piekła,
z bliżej nieokreślonym przedmiotem zaciskającym się na moim gardle,
odbierajqcym mi możliwość złapania kolejnego wdechu.
Pojawiły się one.

Szafirowe oczy

Pijacki błysk najcudowniejszych oczu, jakie kiedykolwiek widziałam rozjaśniał cały mrok panujący wokół. Siedząc obok niego- na przypadkowej ławce, owitej ciemnością- nie wiedziałam, czy to wybawienie, czy już ostatnia deska do mojej trumny.

Ale coś się wtedy zmieniło.

Tylko żadne z nas nie wiedziało co.