SİTANSEL CEMİYETİ

SİTANSEL CEMİYETİ

  • WpView
    Reads 45,940
  • WpVote
    Votes 3,118
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Sep 24, 2025
WpInfo
Fiction
Romance
Bir elveda bile ağır gelirmiş, Terk edilmiş tüm yüreklere. Ki bazı elvedalar, Dile getirilemezmiş; Çünkü gözlerden anlaşılırmış bazı vedalar, Gözyaşları, kalbinden akarmış bazı insanların. Gitme, diyemezlermiş, Kimsenin dilinden dökülmezmiş veda sözleri Ama bir gün yağmur yağarmış, Şimşek çakarmış; O gün tarih tekerrür edermiş. Bazı insanlar, bir kimsenin bile hiç kimsesiymiş. Göğün mahzun çocuklarıymış, göğe bakarlarmış; Bu yüzden yağan yağmur onların hıçkırıklarıymış, Çakan şimşek onların haykırışlarıymış. Bu yüzden hep susarlarmış Ve yine susmuşlar. -Kumsal Korkmaz, aldığı büyük risk ile beraber ailesini, servetini, en çok da eski kendisini geride bırakıp bir plan kurar. Yakın dostunun ihanetine uğrayınca kendisini tanımadığı bir adamın peşinde, daha sonra da daha önce hiç karşılaşmadığı bir mekânda bulur. Kumsal Korkmaz, hiç girmemesi gereken illegal bir cemiyete girmiştir. Wattpad'de Sitansel Cemiyeti ismiyle yayınlanan ilk kitaptır. Kelime tamamıyla şahsıma ait uydurma bir kelime olduğu için TDK'de anlamı yoktur. Keyifli okumalar ❤️
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines