PİNHAN(+18)

PİNHAN(+18)

  • WpView
    Reads 2,542
  • WpVote
    Votes 184
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jun 7, 2025
"Bu kadar korunaklı bir eve sahip olacak neler oluyor hayatında bilmiyorum. Bildiğim tek şey, bu dünyanın, benim içinde olmak istemeyeceğim kadar tehlikeli olduğu. Bu silahları bile hayatımda ilk defa görüyorum." "Temiz bir geçmişim yok. Sana hiçbir zaman aksini söylemedim." "Sevdiğim hiç kimseyi kaybetmeye tahammülüm yok benim." dedim. Neden söyledim bilmiyorum ama, bahsettiği o duygulara ket vurması için onu ikna etmeye çalışıyordum sanki. Anlasın, benden ümidini kessin, gitme zamanı geldiğinde de, yolumdan çekilmesi için ondan yardım dileniyordum. "Tamam." dedi sadece. Elleri yavaşça yanağıma kapandığında, bakışlarımı o hariç her yerde gezdiriyordum. "Ne yapacağım ben seninle." diye sordu, yorgun bir nefes verip. "Kimseyi savaşa gönderip, ardından acı çekmek de istemiyorum." "Tamam." dedi tekrardan. "Ona da tamam." Yavaşça kafasını eğdiğinde, alınlarımız buluşmuştu. "Her şey bittiğinde, gideceğim ben. Çok az kaldı zaten... Ona da tamam de." diye fısıldadım, yakınlığımızdan ötürü. İçimde patlamaya hazır volkana rağmen, o yanımdayken kendimi nasıl bu şekilde dizginleyebiliyordum, bilmiyordum. "Keşke söylediğin kadar kolay olsaydı. Yemin ederim ki siktir olup giderdim hayatından!" Aramızdaki elektrik o kadar güçlüydi ki, yanyana geldiğimizde birbirimize çekilmeden duramıyorduk. Yanlış olduğunu, bizi tüketeceğini bile bile adım atıyorduk bilinmezliğe. ♡ "Zihnimdeki sesleri susturmak için kendi gürültümü yarattım."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines