Liyaha

Zamanın tüm tohumlarını yaşamın tüm acılarını parmaklarımda hissediyordum. İçimde kendimi kaptırdığım büyük bir nefret duygusu vardı.

İnsanlara tuhaf yada garip gelen soğuk bakışlarım, ruhsuz halim ve derin mutsuzluğum onları mutlu etmiyordu. Zaten bende ne onları ne de kendimi mutlu etmek için yaşamıyordum.

"Korkuyorsun" Gözlerime baktı, ilk defa biri bana acıyarak bakmamıştı.

"Zenginsin paran var her şeye sahip olabilecek kadar ama korkuyorsun." Gözlerimin içine baktı ruhumu okuyordu sanki karşılık vermedim hiç bir şey diyemedim.

"Sen kendini güçlü zanneden korkak küçük kızsın" Dudaklarım kendini savunmak için çırpınmadı öylece baktım.

"Elnare gizlediğin bir şey var ve duyulsa büyük bir yıkıma sahip olacak biliyorum" Yıkım olmak tam da Sidelya'ya göreydi. Ama Elnare korkuyordu.

YAZAR: sidelyacicegi