Liyaha
  • WpView
    Reads 83
  • WpVote
    Votes 15
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 30, 2022
Zamanın tüm tohumlarını yaşamın tüm acılarını parmaklarımda hissediyordum. İçimde kendimi kaptırdığım büyük bir nefret duygusu vardı. İnsanlara tuhaf yada garip gelen soğuk bakışlarım, ruhsuz halim ve derin mutsuzluğum onları mutlu etmiyordu. Zaten bende ne onları ne de kendimi mutlu etmek için yaşamıyordum. "Korkuyorsun" Gözlerime baktı, ilk defa biri bana acıyarak bakmamıştı. "Zenginsin paran var her şeye sahip olabilecek kadar ama korkuyorsun." Gözlerimin içine baktı ruhumu okuyordu sanki karşılık vermedim hiç bir şey diyemedim. "Sen kendini güçlü zanneden korkak küçük kızsın" Dudaklarım kendini savunmak için çırpınmadı öylece baktım. "Elnare gizlediğin bir şey var ve duyulsa büyük bir yıkıma sahip olacak biliyorum" Yıkım olmak tam da Sidelya'ya göreydi. Ama Elnare korkuyordu. YAZAR: sidelyacicegi
All Rights Reserved
#611
nefret
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Ölüm Oyunu
  • Cansız Manken (+18)
  • Zorbanın Bedeninde
  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • 5. seviye
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • ÂFİTAP
  • Yalanlarin Ötesinde

Dediler, madem kabul ettin son şansı, gir oyuna da kazan ölümle olan yarışı. -------- Bu hikâye yirmi altı yaşındaki otopsi yardımcısının, dört kişiyle beraber yeniden yaşamak için yarıştığı oyunun hikayesidir. Azrail'in tırpanını boynunda hissetmek isteyen her okur, bu romana davetlidir. İyi ölümler.

More details
WpActionLinkContent Guidelines