DİKENLİ OYUNLAR
- LECTURI 31,006
- Voturi 1,070
- Capitole 18
În curs de desfăşurare
Ultima publicare vin, mar 15, 2024
Geçmiş felaket.
Felaket sensin.
Ayak bastığ ın her yer felaket.
Yandın.
Felaket olup yaktın.
Ama hiçbir zaman kötü biri olmadın.
Temiz kaldın.
Kirlendin.
Kirlettin.
Ruhunu.
Artık tamamen kirlisin.
Her şeyinle.
Veni ad te, vidi te, cognovi te, amavi te."
Toate drepturile rezervate
#4
ajan
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
S-ar putea să-ți placă și
GEÇMİŞİN GÖLGELERİ
Bazı vedalar, bitti sanılan hikâyelerin en sessiz başlangıcıdır. Açelya, ardında açıklanmayı bekleyen bir sessizlik ve yarım kalmış bir sevdayla yıllar önce gitmişti. Gidişi, sadece bir şehri değil; Poyraz'ın inancını, güvenini ve gençliğini de eksiltmişti. Şimdi, yıllar sonra, aynı şehirde yeniden kesişen iki hayat... Yarım kalmış cümleler, söylenememiş özürler ve kalplerine gömülü anılarla yüzleşmek zorundalar. Poyraz, artık duvarlarıyla konuşmayı öğrenmiş bir adam; Açelya ise geçmişin gölgesinden kaçarken kendi sessizliğine sığınmış bir kadın. Ama bazı duygular unutulmaz. Bazı bakışlar yıllar geçse de aynı yerden yakar. Ve bazı hikâyeler... Ne kadar gömülürse gömülsün, bir gün ışığa çıkmak ister. "Belki de biz hiç bitmedik, sadece sustuk." Yarım Kalan Hikaye #1 02.06.2026 Unutulmayanlar #1 14.06.2026 Affetmek #1 14.06.2026
Adı Kayıp
Bir secdede durdu zaman, bir kurşunla karardı gökyüzü. Efsa o gün sadece çocukluğunu değil, ailesinin sesini de o camdan aşağı bıraktı. Geride kan sıçramış seccadeler ve paramparça edilmiş mavi bir elbise kaldı. Şimdi, yirmi yıl sonra, sessizliğin içinden gelen bir intikam mı yoksa küle dönmüş bir hayatın son çırpınışı mı başlayacak?
Mahalle Çocukları
Tam kapıdan çıkacaktım ki birine çarpmıştım. Yerden gelen kırılma sesiyle bakışlarım yere yöneldi. Çocukluk oyuncağım olan atlı karınca kutumun yerde binbir parçaya ayrıldığını gördüğümde bütün vücudumda hem hüzün hemde elektrik dalgası geçti. Yere eğilip parçaları toplamaya başladım az önceki çarptığım çocuk yanıma çömelip parçaları toplamaya başladığında eline aldığı bir parçayı elinden çektim. Kafasını kaldırıp bana baktığında ben ayağa kalkmıştım bile. " Bırak." Ağır ağır ayağa kalkıp boyunun boyumu geçmesini göz önünde bulundurmadan karşımda dikildi. " Sadece yardım etmek istemiştim." Sadece yardım mı? Bunun sadece olan bir tarafı var mıydı? Oyuncağım kırılıyordu ve onun yaptığı sadece yardımdı. Sadece. " Allah razı olsun çok yardımcı oldun." Dediğimde sırıtır gibi oldu. Kafasını sağa sola sallayarak parmağıyla beni gösterdi. " Bana çarpan sendin." Gözlerim bu cevapla kısılırken inatla bir cevap bulmaya yeltendim. Ama bulamamıştım. Burada haklı olabilir miydi? O kadar hızlı gelmeseydim ona çarpmazdım ve böylelikle kutu da kırılmazdı. " Oyuncak kutumun sende ne işi var?" Bir yerden onu suçlu yapmak istiyordum. Çünkü yüzünde sakladığı sırıtma benim haksızlığım ile ortaya çıkarsa delirebilirdim. " Çocuk yardım etmek istedi bende kutuyu verdim. Nereden bilecektik kırılacağını." Annem karşımdaki çocuktan daha önce savunmaya geçtiğinde daha çok bozulmuştum. " Peki." Sadece bu çıkmıştı ağzımdan. Annem koltuğu taşıyan adamlara talimat verirken az önceki çocuk ise sırıtmaya başlamıştı. Ona sinirle bakıp yanından yürüdüm hızlıca.Complet
Başrol
Herkesin hayatının bir dönüm noktası vardır. Bu, annenin ölümü olabilir. Bu, yeni bir okul, yeni bir ev olabilir. Bu, çok sevdiği birisini kaybetmek olabilir. Peki bu, otobüste vurulup bu sayede tanıştığın insanlar olabilir mi? ****** "O gün hayatımın değişeceğini bilmeden o otobüse bindim, o yolculuğa çıktım, o mola yerinde onlarla göz göze geldim. Korktum, ağladım, üzüldüm. Tüm bunları tekrar yaşayacağımı bilsem bile onlarla tanışmak için yine o otobüse binerim, yine korkarım, yine ağlarım, yine gülerim. Sırf onlardan ayrılmamak için canımı veririm, daha nasıl anlatayım?"Complet
KURŞUN İZİ
"Sen çok güzel konuşuyorsun." "Güzel olduğun için. Hem söyleyen önemli değil, söyleten önemli." Küçükken kitaplarda ki aşkın yalan olduğuna inanırdım. Ta ki hastane çıkışı kaçırıldığım terörler tarafından karşıma çıkan ela gözlü askere tutulduğumun farkına vardığım vakit. O aşık olduğum ela gözlerin içinde barındırdığı güven ve huzur. Güneşin her zaman yüzüne vurduğu vakit ortaya çıkan o gamzeleri ve gamzelerine eşlik eden o muhteşem, hayran olduğum ela gözleri. Kendisiyle öğrendiğim tek kelime, ve o kelimenin içinde bana yaşattığı muhteşem sevgi. Aşk... Terörler tarafından kaçırılan genç doktor, kendini hiç beklemediği bir anda mermilerin içinde bulur. Terör örgütü liderinin yaralanması ve göğsüne saplı kurşunu çıkartmaları için kaçırılan doktor, ve doktorun orada olduğunu bilmedikleri için operasyona geçen Atmaca timi. Peki üsteğmen Ömer Asaf, depoda gördüğü yeşil gözlere tutulup kalırsa, yahut Genç doktor İkra ona bakan o güzel ela gözlerin nefesini kestiğini hissederse. Temiz, masum ve bir o kadar aşk dolu bir kitap sizleri bekliyor. Bakmadan geçmeyin :) Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.Complet
Geçmişin Hisleri
Kadın 14 yaşındaydı adam 21, imkansız bir aşk gibi görünen ama zamanla imkansızlığı yitiren saf sevginin olduğu bir çift. Leyla 3 yıl boyunca Poyraz a plotonik aşıktır. Ama poyraz onu kız kardeşinden ayırmaz Leyla en son dayanamayıp 17 yaşındayken abisi dediği adama açılır, poyraz onu kardeşi gibi gördüğü için Leyla'yı reddeder. Leyla o günden sonra başka bir şehire okumak için gider. sekiz yıl boyunca birbirlerini hiç görmezler. Tâki yağmurlu bir günde karşılaşan'a kadar. Bu onların son karşılaşması olmaz. Leyla'nın abisi murat ve poyraz yakın arkadaştır. İkisi de aynı timde görev yapar. Leyla poyraz ın komutanlığını yaptığı time teğmen olarak, babasının zoruyla geri döner.
Kanlı Geçmiş
Bir insan için en zor an gerçeklerle yüzleşmeşidir. Çünkü hem korkuyu hemde cesareti alır bünyesine. En kötüsü ise buna alışmaktır çünkü geri dönüşü olmaz. Geçmişte yaşadığımız her şey, duyduğumuz her kelime geleceğimiz için çizilen yolun renklerini belirler. Geçmişinden kurtulamayan Demir Karan gün gelecek geçmişin içinde kaybolacak, gün gelecek o geçmişin içinden rengarenk bir gelecek çizmiş olacak. Kimliğini değiştirip yaşadığı şehirden, İstanbul'dan çok uzak bir şehire, Bitlis'e gidecek ve beklenmeyeni yapıp akıl hastanesine gizlenecek. Doktoru Arven Ilgın ise alelade biri mi yoksa öylesine biri mi bunu zaman gösterecek. Ya birlikte geleceği inşa edecekler ya da ikisinden biri geçmişin ağırlığı altında ezilecek. Kendi yaraları kabuk bile bağlamazken birbirlerine yara bandı olmaya çalışmak sadece yarayı daha çok deşecek. Demir Karan ise saklandığı sürece geçmişte aktığından daha fazla kan akıtacak geleceği için. Ama unutulan bir şey var, kanla yazılan bir geçmiş kanla temizlenebilir miydi?
Kalbin Kader
Müslüman Serra Nil Turan ve Hristiyan Daniel Stone'nin aşkı bu İki farklı hayat geçmiş
𓆩 𝑴𝑨𝑵Ş𝑬𝑻 𓆪Bir İtibar İnfazı Hikâyesi
Bazı manşetler gerçeği yazmaz. Bazıları bir hayatı infaz eder. Gülru Soykan, yeni kitabını bitirdiğinde bunun sonu olacağını sanmıştı. Ama bazı hikâyeler bitmez. Bazıları başkaları tarafından yeniden yazılır. Türkiye'nin en güçlü medya patronu Cenk İzhar, intikamını kelimelerle alıyor. Manşetlerle. Linçlerle. Sessiz infazlarla. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir kurtuluş hikâyesi de değil. Bu, itibarın öldürüldüğü bir hikâye. 🩸 Manşet 🖤 Bir İtibar İnfazı Hikâyesi
YENİDEN, YANDI TÜM IŞIKLAR
''Sevmiyorum, yalnız kalmayı sevmiyorum. Herkesle arkadaş olmayı, herkesi tanımayı, herkesle konuşmayı istiyorum.'' dedim boştaki ellerimi kaldırıp onun beline yerleştirirken. 'Kalmayacaksın,' dedi hafifçe geri çekilip elleriyle yüzümü kavrarken, 'söz veriyorum seni hiç yalnız bırakmayacağım. Hiçbir zaman hissetmeyeceksin yalnızlığı.' Başımı iki yana salladım. Başar, benim annem, kardeşim olabilir miydi, olmazdı. Ben o yalnızlığı on bir yıldır yaşıyordum, bir anda, bir sözle geçmezdi ki. ''Benim yalnızlığım kalbime işlemiş, o yalnızlığı alamazsın oradan.'' 'Alacağım, sen bana inanırsan yapacağım. Belki hiçbir şeyi unutamazsın ama bu saatten sonra telafi edebileceğimiz ne varsa edeceğiz, yeniden mutlu olacaksın, Zeren. Söz veriyorum, yalnızca benim sözüme güven.' Parmaklarıyla yüzüme düşen damlaları yok ederken, saçlarımı okşarken nasıl güvenemezdim ki zaten? ''Kimse benim başımı okşayıp bana her şeyin geçeceğini söylememişti, Başar.'' 'Ben yaparım, başını da okşarım, her şeyin geçeceğini de söylerim sana.' ''Hep yapar mısın peki?'' diye sorduğumda başını hızlıca salladı. Tekrar yaşlı gözlerle ona sarıldım. Ruhumun ilacı, bir çift kolun tesellisine bağlıymış, fark ettikçe sarsılıyordum. 20.04.2021 başlangıç. 11.10.2021 bitiş. Çalıntı durumu olursa direkt rapor ederim, hesabınız da elinizden gider, ona göre. Tüm sosyal medya hesaplarımdan da yayımlarım, herkese şikayet ettiririm. Herhangi bir bahanenizi de kabul etmiyorum, zaten hırsızlık yapan bir insana yapılabilecek tek yaptırım bu, saygılı olun. Bu hikayede, Wattpad üzerinde yayımlanan diğer hiçbir kitaptan esinlenme veya alıntı yapma gibi bir saygısızlık yapılmamıştır. Tüm olay ve cümleler şahsıma ait olup kurgu, kendi hayal ürünümdür.Complet
Bazı vedalar, bitti sanılan hikâyelerin en sessiz başlangıcıdır. Açelya, ardında açıklanmayı bekleyen bir sessizlik ve yarım kalmış bir sevdayla yıllar önce gitmişti. Gidişi, sadece bir şehri değil; Poyraz'ın inancını, güvenini ve gençliğini de eksiltmişti. Şimdi, yıllar sonra, aynı şehirde yeniden kesişen iki hayat... Yarım kalmış cümleler, söylenememiş özürler ve kalplerine gömülü anılarla yüzleşmek zorundalar. Poyraz, artık duvarlarıyla konuşmayı öğrenmiş bir adam; Açelya ise geçmişin gölgesinden kaçarken kendi sessizliğine sığınmış bir kadın. Ama bazı duygular unutulmaz. Bazı bakışlar yıllar geçse de aynı yerden yakar. Ve bazı hikâyeler... Ne kadar gömülürse gömülsün, bir gün ışığa çıkmak ister. "Belki de biz hiç bitmedik, sadece sustuk." Yarım Kalan Hikaye #1 02.06.2026 Unutulmayanlar #1 14.06.2026 Affetmek #1 14.06.2026
Mai multe detaliiLinii directoare referitoare la conținut