Kısa Korku Hikayeleri

​Bir kadının en güvendiği yer evi olmalıydı, ama Lena için ev, acının diğer adıydı. Babasının borçları yüzünden bir mal gibi satıldığında, hayatının bittiğini sandı ​Ama hesaba katmadığı bir şey vardı: Onu satın alan tehlikeli mafya lideri Aris, Lena'ya bir kurban gibi değil, sahip olduğu tek değerli şey gibi bakıyordu ... 𝘈𝘤ı𝘺𝘭𝘢 𝘣𝘢ş𝘭𝘢𝘺𝘢𝘯 𝘣𝘪𝘳 𝘩𝘪𝘬𝘢𝘺𝘦, 𝘵𝘦𝘩𝘭𝘪𝘬𝘦𝘭𝘪 𝘣𝘪𝘳 𝘵𝘶𝘵𝘬𝘶𝘺𝘭𝘢 ş𝘦𝘬𝘪𝘭𝘭𝘦𝘯𝘪𝘺𝘰𝘳...

Arkasını dönüp gitmek üzereyken kolunu tutmaya yeltendim. Zincir uzanmayınca parmaklarım tişörtü üzerinden kaydı. Arkasını dönüp solup mavi gözlerini gözlerime dikti. "Lütfen...beni yeniden o bodruma kapatma. Beni öldür ama kapatma. Tek başıma kafayı yemek üzereyim orada. Duvarlar üzerime üzerime geliyor. Beyaz duvarlara bakmaktan hayaller görmeye başladım." Maskesinin ardındaki gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Göz yaşlarımı tutamadım. Dizlerimin üzerine çöktüm. "Lütfen...ne istersen yaparım. Yalvarırım." Titreyrek ağlamaya devam ettim. "Beni oraya kapatma. Daha fazla dayanamıyorum. Nolur...içinde biraz insanlık varsa canımı al daha iyi..." Kısa bir süre başımda bekledikten sonra arkasını dönüp kapıya ulaştı. "Giyin." İlay ve Rüya uyandıklarında biraz şehirden uzaklaşmak ve kamp yapmak için gittikleri ormandan farklı bir yerde olduklarını fark ederler. Kör karanlığa gözlerini açan kızlar bir kaç dakika sonra hayatlarını tamamen değiştirecek o kişi ile tanışırlar. Ve o dakikadan sonra kaçmak için mücadele etmeleri gerekmektedir. ❗Dikkat; bu kitap travmatik ögeler içermektedir. Eğer kan, cinayet ve benzeri konular sizi rahatsiz ediyorsa okumamanızı ya da o sahneleri atlamanızı tavsiye ederim.

Yanlışlıkla bir katile mesaj atsanız sonucu ne olurdu? Uyarı ⚠️ : Şiddet, psikolojinizi kötü yönden etkileyebilir, smut, küfür, rahatsız edici kısımlar olabilir. Uyarıyı dikkate alarak okuyun ya da okumayın.

Yıllar sonra yeniden bir araya gelen bir arkadaş grubu, eski günleri anmak isterken kendini açıklayamadıkları bir karanlığın ortasında bulur. İçlerinden biri öldüğünde, geriye yalnızca yas değil, sırlar, suçluluk, korku ve kimsenin adını koyamadığı bir lanet kalır. Kızıl Şelalenin Çağrısı, dostluğun çürüyen yüzünü, bastırılmış travmaları, yetişkin hayatının zorluklarını ve adım adım yaklaşan dehşeti anlatan karanlık bir psikolojik korku romanı.

Geçmişin en ağır enkazını ruhunda taşıyan, yirmi altı doktoru pes ettirmiş tehlikeli ve zeki bir akıl hastası, bembeyaz ve steril bir odada kendi ölümünü bekliyor. Onu sadece kontrol altına alınması gereken bir canavar olarak gören sisteme inat, hastasını iyileştirmeyi kafaya koymuş idealist psikiyatrist ise 082'nin o kadar da basit bir vaka olmadığını anlıyor. Sınırların ve zekanın çarpıştığı bu steril cehennemde, 082 yalnızca kendini mi karanlığa boğacak, yoksa kendiyle birlikte her şeyi mi aleve verecek?

"the search continues, will you find it? or will İT find you? you'll never know. "

Efra kapısına kim tarafından getirildiği belli olmayan o hediyenin hayatında bu denli değişikliklere sebep olacağını asla tahmin edemezdi. [KİTABIMIN BENZERİNİN YAPILMASINI ASLA İSTEMİYORUM. GÖRÜRSENİZ EĞER LÜTFEN ŞİKAYET EDİN. ÇÜNKÜ BEN KİMSEYE BU KONUDA İZİN VERMEDİM] Başlangıç: 11/05/2022 Bitiş: 09/01/2023 Yeniden yazılma: 06/07/2026 28/12/2022 ♕︎vampir #1 30/12/2022 ♕︎gizem #1 01/01/2023 ♕︎korku #1 01/01/2023 ♕︎şiir #1 14/01/2023 ♕︎bilim kurgu #1 14/01/2023 ♕︎kurt adam #1 14/01/2023 ♕︎paranormal #1 19/01/2023 ♕︎gerilim #1

Yazılmamış kaderlerin, sistemin ve kıyametin gölgesinde... Bir kitap var. Adı: Sonun Başlangıcı. Gerçek dünyada yazılmakta olan, yarım kalmış bir hikaye. Ama sonra beklenmedik bir şey oldu. Yazılanla yazılmayan birbirine geçti. Bazı şeyler sistemin bile öngöremediği biçimde gelişiyordu... Fatih, kıyamet günü ölmesi gereken adamdı. Ama hayatta kaldı. Yazarın yazmadığı, sistemin hesaba katmadığı gizemli bir figür. Sessizce izliyor, sabırla bekliyor... Ve kendi kaderini yazmak için uyanıyor. ÖLÜM PARADOKSU, yazılmamış karakterlerin ve sistemin çizdiği kaderin ötesinde verilen mücadelenin hikâyesi. PEKİ... GERÇEKTE KİM YAZIYOR BU HİKÂYEYİ? ( korku, bxb ) ( Hikayemi en az +16 yaş büyükler okusun istiyorum. Daha küçük çocukların psikolojisini bozmak istemiyorum çünkü. Tabi en iyisi +18 olurdu ) Ve son olarak dünyama hoş geldiniz ❤️

"Savaş." dedim, sessizliği bozarak. "Bundan sonra ne olacak?" Oturduğu yerden bana doğru eğildi. "Ne demek istiyorsun?" Yakınlığımızdan dolayı sessizce yutkundum. "Biz hala evliyiz." Kelimelerim havada asılı kaldı. Savaş'ın gözleri biraz daha karardı ama yüzü hiç oynamadı. "Öyleyiz." "Peki bu da bitti mi?" diye sordum. Gözlerinde bir kıvılcım çaktı ama hemen söndü ve yüzü her zamanki sertliğine büründü. Kaşlarını hafifçe çattı. "Hayır." Başımı yana eğdim. "Neden?" Onun beni bırakmayacağını hissediyordum, aslında bunu istiyordum. "Şimdiki yolumuz daha tehlikeli olacak Levla, özellikle senin için. Bu kadar göz önünde yaşananlardan sonra hedef biz olacağız." Aslında biliyordum. Bunu yapanın Savaş olduğu kanıtlansa bile hiçkimse ona bir şey yapamazdı, cesaret bile edemezdi. O ciddi anlamda çok güçlüydü. "İşler yeniden dalgalanacak ama umursamayacaksın. Her şeyi yoluna sokacağım." "Ya benim yüzümden riske girersen, ya da gerçek sanılan evliliğimize aldanıp seni benimle tehdit ederlerse... Beni bırakmaz mısın?" Birkaç saniye gözlerimin içine baktı. Sonra yüzüne belli belirsiz bir gülümseme yerleşti. Ama bu gülümseme, sözlerinden çok daha tehlikeliydi. "Asla." Düzenlenecek...

Bir kadın hep susmak zorunda mıdır? Ya da susmak zorunda mı bırakılır? Nehir, tam da o kadınlardan biriydi. Üç yıldır susturulan, susmak zorunda bırakılan bir kadındı. Ama her şeyden önce bir anneydi. Cani bir adamdan olan çocuğunun annesiydi. Ve o çocuk, Nehir için kendi canından bile daha kıymetliydi.